CAMPER LOVERS

Αντικραδασμική βάση για τον σκληρό δίσκο

 Παρ΄ όλο ότι το netbook δεν φαίνεται (και από τη μέχρι τώρα χρήση) να χρειάζεται ειδική βάση για τους κραδασμούς, για τον εξωτερικό σκληρό δίσκο έπρεπε να φτιάξω ειδική αντικραδασμική θήκη που να είναι μάλιστα ρυθμιζόμενη ώστε να μπορώ να τη ρυθμίσω πάνω στην κίνηση.

Η παρακάτω κατασκευή δημιουργεί μια ισχυρή ανάρτηση που απορροφά το μεγαλύτερο ποσοστό κραδασμών που θα δημιουργηθούν κατά την κίνηση του αυτοκινούμενου.

Για τη κατασκευή της αντικραδασμικής θήκης χρησιμοποίησα σύρμα χαλκού που έβγαλα από ηλεκτρολογικό καλώδιο 2,5mm για να μπορώ να το κολλήσω με απλό κολλητήρι.

Πήρα τις διαστάσεις από τον σκληρό δίσκο και υπολόγισα περίπου 50% +. Έκοψα τα σύρματα και άρχισα να τα κολλάω ένα, ένα με υπομονή.

Στα πλάγια έφτιαξα αυτές τις αναμονές όπου έπιασα τα κοινά λάστιχα συσκευασίας, όσο πιο πολλά βάλετε τόσο θα σκληραίνει η ανάρτηση αλλά, γενικά, είναι καλύτερα να είναι σχετικά μαλακή.

Ο σκληρός, είναι WD 250 GB με τροφοδοσία από το USB. Τον διάλεξα γιατί είναι κατασκευασμένος για φορητός (μηχανική αντοχή), λεπτός (μικρή κατασκευή αντικραδασμικής βάσης), και φτηνός.

 Πιστεύω ότι δεν χρειάζεται πολλές εξηγήσεις αλλά αν έχετε καμιά απορία να μου την πείτε. 

Αν έχεις σπίτι, φαγητό και ρούχα να φορέσεις, είσαι πλουσιότερος από το 75% αυτού του κόσμου.

Αν έχεις χρήματα στην τράπεζα και στο πορτοφόλι σου,  είσαι ανάμεσα στο 8% των ανθρώπων που ευημερούν.

Αν ξύπνησες σήμερα το πρωί υγιής, ανήκεις στην μειοψηφία.

Αν ποτέ δεν βίωσες την εμπειρία του πολέμου, της φυλακής, του βασανισμού και της πείνας, είσαι μπροστά από 700 εκατομμύρια ανθρώπους αυτής της γης.

Αν μπορείς να πεις φωναχτά τη γνώμη σου, χωρίς τον φόβο της επίθεσης, της σύλληψης ή της εκτέλεσης, είσαι σε καλύτερη θέση από περίπου 3 δισεκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο.

Αν οι γονείς σου είναι ακόμα ζωντανοί και είναι ακόμα παντρεμένοι μεταξύ τους, είσαι σπάνια περίπτωση.

Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι σου ψηλά και να γελάς, είσαι η εξαίρεση για όλους όσους ζουν μέσα στην αμφιβολία και στην απόγνωση.

Αν διαβάζεις τώρα αυτό το μήνυμα, είναι γιατί α) κάποιος ενδιαφέρεται για σένα και β) είσαι πιο τυχερός από 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους που δεν ξέρουν να διαβάζουν.

Τώρα, δεν έχεις λόγο να γκρινιάζεις.

                                                                                   ( Άγνωστος)         

Το κέντρο του συστήματος

Πριν από λίγες μέρες τελείωσα το μεγαλύτερο (και δυσκολότερο) μέρος της εγκατάστασης ενός συστήματος που λειτουργεί βασικά ως  multimedia, αλλά στην πράξη είναι ένα netbook με τέτοιο περιφερειακό εξοπλισμό ώστε να καλύπτει πλήρως και όλες τις άλλες ανάγκες μας που σχετίζονται με υπολογιστή.

Το σύστημα που θα σας παρουσιάσω είναι:

• Ένας πληρέστατος υπολογιστής με win7.
• MP3 player
• DVD player (DVX, κλπ)
• Τηλεόραση με ψηφιακούς αποκωδικοποιητές (DVB-T, κλπ) και τηλεχειριστήριο
• Ραδιόφωνο
• Monitor για κάμερα οπισθοπορείας.

 Στην επόμενη φάση (επεκτάσιμο), θα πάρει επάνω του GPS με real time απεικόνιση σε Google map + Earth (μέσω ασύρματου internet) και στην επόμενη φάση (αλλά δυσκολότερη στην υλοποίηση), real time point transmitting για να φαινόμαστε (όποτε εμείς θέλουμε) στο Google Earth από όποιον θέλει να μάθει που είμαστε (και αν θέλει να έρθει να μας βρει).

Ειδικά το τελευταίο είναι πολύ χρήσιμο σε περιπτώσεις club κλπ, ως εξής:

Ας υποθέσουμε ότι τελικά αποφασίζεις να ξεμυτίσεις το Σαββατοκύριακο αλλά δεν ξέρεις που να πας και η σύντροφός σου δε βοηθάει καθόλου …όπου θέλεις εσύ πασά μου. Ανοίγεις το κομπιούτερ σου και μπαίνεις στο ειδικό πρόγραμμα της λέσχης (που σου έχουν δώσει δωρεάν με την εγγραφή). Ρίχνεις μια ματιά στη λίστα με τους καμπεράδες που είναι ¨έξω¨ και βρίσκεις το φιλαράκι σου τον Νίκο που έχεις χρόνια και ζαμάνια να δεις. Κάνεις διπλό κλικ στο positioning και ανοίγει το Google Earth που κάνει ζουμ και τον αποκαλύπτει στις Πρέσπες. Πατάς αμέσως στο διπλανό εικονίδιο (weather forecast) και παίρνεις πρόβλεψη τριημέρου που λέει καιρός super. Στη δεξιά μπάρα, μεταξύ άλλων, έχει επιλογές ΕΚΚΙΝΗΣΗ ΘΕΣΗ, ΕΚΚΙΝΗΣΗ ΩΡΑ, τα συμπληρώνεις και τα δύο και το σύστημα υπολογίζει τι ώρα θα φτάσεις από τη διαδρομή που σου προτείνει. Πατάς ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕ ΝΙΚΟ και το σύστημα του στέλνει SMS και e-mail (για να μην τον ενοχλήσεις με τηλέφωνο) και το βράδι σας βρίσκει γύρω από τη φωτιά να τρώτε ντόπια φασόλια και λουκάνικα από τα Άνω Πορόια, πίνοντας ρακί (τη ρακί δε τη βάζει το σύστημα).

Η τελευταία φάση (με την εκπομπή θέσης), είναι εφαρμοσμένη, αλλά θέλει δουλειά η μετατροπή για να δουλέψει όπως περιγράφω (βασικά χρόνο θέλει να ασχοληθεί κανείς).         

Γενικά

Το σύστημα τροφοδοτείται με 12V και έχω πάρει γραμμή από τη μπαταρία του σπιτιού για ευνόητους λόγους. Κάποιοι διακόπτες που μεσολαβούν, το χωρίζουν έτσι ώστε να μην είναι συνέχεια στη κατανάλωση συσκευές που δεν χρειάζονται.

Το netbook είναι εγκατεστημένο με μια πολύ απλή βάση στη μέση του ταμπλό του αυτοκινούμενου, πάνω από τα din και συγκρατείται με βέλκρο για να βγαίνει εύκολα. Τα μόνα καλώδια που κουμπώνουν πάνω του είναι ένα USB και η τροφοδοσία του.  

Το multimedia λοιπόν αποτελείται από:

• Ένα ισχυρό netbook-tablet pc με win 7, 2Gb ram και HD 60GB με περιστρεφόμενη οθόνη touch screen των 9inc
• Ένα εξωτερικό HD 250GB
• TV + Radio USB card με composite input για την κάμερα οπισθοπορείας και τηλεχειριστήριο  
• Audio USB card
• DVD driver (extrnl – USB)
• USB hub 7 port

Για οθόνη χρησιμοποιούμε του netbook*, ενώ ο ήχος πάει μέσο της κάρτας audio στο ηχοσύστημα (radio –CD player) του αυτοκινήτου και από κει σε 4 ηχεία (2 καμπίνα οδήγησης και 2 σπίτι).

 *Έχει αναμονή VGA για σύνδεση εξωτερικής οθόνης.

 Θα ξεκινήσω με την περιγραφή των βασικών απαιτήσεων που είχαμε.

Θέλαμε λοιπόν, να έχουμε όλες τις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει ένας σύγχρονος υπολογιστής, να είναι πλήρως επεκτάσιμος σε περιφερειακά (μέσο USB), να έχει  το πολύ 10inch οθόνη για να χωρέσει εκεί που σκεφτόμουν χωρίς να μου δημιουργεί πρόβλημα στην ορατότητα, να είναι touch screen (tablet pc) για να μπορούμε να το χειριστούμε (ο συνοδηγός για ασφάλεια) από την οθόνη του, η οποία ήταν απαραίτητο να είναι και περιστρεφόμενη, η τάση λειτουργίας του να είναι 12V, για να μη κάνω μετατροπές και χάνω ενέργεια και να έχει επάνω του κάρτα δικτύου.    

Όταν ξεκίνησα πριν από δύο χρόνια να κάνω την έρευνα γι΄ αυτή τη συσκευή έστειλα τις προδιαγραφές σε όλες τις επιχειρήσεις που στήνουν ή εμπορεύονται laptop (καμιά εικοσαριά τότε). ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΚΑΜΙΑ.

Πριν από δύο μήνες εμφανίστηκε στο Πλαίσιο το μηχανάκι αυτό και το παρήγγειλα αμέσως.

Επειδή τα vista τα σιχάθηκα από την πρώτη στιγμή, χάρηκα πολύ όταν έμαθα ότι μπορούσαν να μου το δώσουν με win7*. Τους ζήτησα να μου βάλουν και 1Gb Ram ακόμη και έδεσε.

Πρόκειται για το touchnote turbo-x w7 το οποίο σήμερα δεν διατίθεται πια (;) αλλά κυκλοφορεί ως: NETBOOK QUEST CLASSMATE TOUCH,  Δείτε ακόμη εδώ   και ζωντανό εδώ.

*Αργότερα μετάνιωσα για την επιλογή αυτή γιατί το λειτουργικό είναι καινούριο και δεν υπάρχουν drivers για όλες τις συσκευές. Έτσι, μια παλιά κάρτα ήχου που είχα δεν υποστηριζότανε και αναγκάστηκα να αγοράσω καινούρια. Θα ήταν καλύτερα να το έστηνα με XP από την αρχή.

Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα που έχει αυτό το πράγμα είναι ότι είναι κατασκευασμένο για σκληρή χρήση και έτσι δεν χρειάζεται να φτιάξω ειδική βάση με ανάρτηση στο ταμπλό.

Η συνέχεια στο επόμενο.

ADRIA 5206 DK
Χρώμα Λευκό – Μπέζ (με πράσινες σίτες στα παράθυρα)
Αριθμός πλαισίου: ΖΥΙ -5206-DKY OA 00750
Κλάπηκε από την περιοχή ΠΡΟΜΠΟΝΑ (Άνω Πατήσια) οδός Αριοβαρζάνου

Δίδεται αμοιβή για κάθε πληροφορία

Η κλοπή έχει δηλωθεί την αστυνομία

Στοιχεία επικοινωνίας: κ. Δ. Ευταξιόπουλος
Κινητό: 6944 417649

Το τρυπάνι είναι από τα τελευταία εργαλεία που έπιασα στα χέρια μου. Πρέπει να ήμουνα σχεδόν 10χρονών όταν ο πατέρας μου αισθάνθηκε ασφάλεια και μου το έδωσε. Ήταν όμως ένα βαρύ εργαλείο που δύσκολα μπορούσα να κάνω κουμάντο και ο κίνδυνος ατυχήματος ήταν μεγάλος. Έτσι, συνέχισα να κάνω τις κατασκευές μου με ένα χειροκίνητο μέχρι που είδα ένα διαφημιστικό στην εφημερίδα για ένα μικρών διαστάσεων τρυπάνι και μου τρέξαν τα σάλια. Πρέπει να ήταν πολύ ακριβό για μας και αποκλείστηκε η αγορά του με συνοπτικές διαδικασίες.

Στην αρχή του καλοκαιριού η σύντροφός μου (πρώτη μαστοράντζα), χρειάστηκε να τρυπήσει κάποια υλικά για μια κατασκευή της. Καθώς την παρακολουθούσα να χρησιμοποιεί το τρυπάνι με δυσκολία, βρήκα το δώρο που θα της έκανα. Ένα καινούριο DREMEL με όλα τα εργαλεία που υπάρχουν σε τσαντάκι και πατέντα ποδοδιακόπτη. Ειδικά το τελευταίο θεωρώ ότι είναι από τα πιο σημαντικά αξεσουάρ και απορώ πως και δεν υπάρχει (ρωτούσα στα μαγαζιά  και με ειρωνευόντουσαν: γιατί, κουράζεσαι να το ανοιγοκλείνεις;).

Το ηλεκτρικό σχέδιο των συνδέσεων 

Το πακέτο περιλαμβάνει: DREMEL ντίζα επιμήκυνσης για το DREMEL, δύο ταμπακιέρες με ότι σκατουλάκι κυκλοφορεί για DREMEL (τρυπανάκια, γυαλιστικά, τροχούς για διάφορα υλικά, κλπ, κλπ), τον ποδοδιακόπτη  και μια προέκταση για να το δουλεύει έξω με την άνεσή της.  

Κανονικά το DREMEL έχει δικό του τσαντάκι αλλά επειδή ήταν ότι έπρεπε για να βάλω μέσα τις χιονοαλυσίδες του αυτοκινούμενου, της πήρα ένα άλλο, από αυτά που βάζουν μέσα οι ηλεκτρονικοί τα εργαλεία τους και έτσι, χώρεσαν και οι ταμπακιέρες.

Η ντίζα που φαίνεται στο πάνω μέρος είναι πιασμένη με βέλκρο. 

Το DREMEL με την ντίζα και 250 εξαρτήματα έκανε 80^Ε.

Το τσαντάκι 50^Ε

Ο ποδοδιακόπτης 6^Ε.

Τα καλώδια, κλπ 15^Ε

Οι ταμπακιέρες και οι δύο 5^Ε

Τι να της έπαιρνα… φόρεμα;

Η οριζοντίωση είναι ένα ζήτημα που, απ΄ ότι έχω καταλάβει, τους περισσότερους τους αφήνει αδιάφορους. Όπως νάναι και όπου νάναι. Τους βλέπω λοιπόν (έλληνες και ξένους) αραγμένους μέρες ολόκληρες πάνω στην πλαγιά με ανάποδη κλίση (τα κεφάλια προς τα κάτω) και μου γυρνάνε τα έντερα.

Εμείς χρησιμοποιούμε ακόμη τον παραδοσιακό τρόπο (τάκους και αλφάδι) γιατί μέχρι στιγμής, κανένα σύστημα απ΄ όσα έχουμε δει στην πράξη (με λογική τιμή και βάρος), δεν φαίνεται να μπορεί να μας φέρει στα ίσια σε δύσκολα σημεία όπως: μαλακό ή έντονα ανομοιόμορφο έδαφος, κλπ. Είχαμε λοιπόν, ένα κλασικό αλφάδι που βγάζαμε από το ντουλάπι, βάζαμε στο πάτωμα πίσω μας και με μικρομετρικά γκαζάκια – φρενάκια το φέρναμε. Έτσι βέβαια ακούγεται απλό. Στην πράξη όμως, αυτό το γύρνα πίσω, κοίτα – διόρθωσε, κλπ, μπορεί να γίνει πολλές, πολλές φορές, τόσες που…

Εκείνο το βράδι βρισκόμασταν κάπου στην Πίνδο. Ήμουν κουρασμένος από το ταξίδι, η πλάτη μου με πέθαινε, τα κορίτσια κοιμόντουσαν από ώρα και έπρεπε να οριζοντιώσω. Δεν με πείραξε που βγήκα να βάλω τάκους (δεν έβρεχε), αλλά αυτό το γύρνα κοίτα – διόρθωσε – γύρνα κοίτα διόρθωσε, με ¨πέθανε¨. Έτσι, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι την επόμενη φορά που θα χρειαζόταν οριζοντίωση τα πράγματα θα ήταν πιο απλά. Η επόμενη φορά ήρθε και μαζί της άλλες εκατό και δεν ήταν πιο απλά. Για πολύ καιρό έψαχνα να βρω τι υπάρχει από αλφάδια, που θα μπει, πως θα μπει (αλλά και βγει), κλπ. Μέχρι που έφτασα στο όριο της έρευνας και πριν από λίγο καιρό είχα χρόνο και προχώρησα στην παρακάτω κατασκευή.

Την αφιερώνω σε όλους εσάς που δεν μπορείτε να κοιμηθείτε ούτε με μια μοίρα διαφορά.

Για αλφάδι χρησιμοποίησα ένα από αυτά που χρησιμοποιούν οι φωτογράφοι για τις κάμερές τους. Είναι μικρό και μπορεί να μου δείξει με διάφορους τρόπους την κλίση. Οι διαστάσεις του είναι περίπου 1,5Χ2,5 και έχει αυλάκια στη μια πλευρά για να μπαίνει στη θέση φλας της φωτογραφικής μηχανής, πράγμα που ήταν η αιτία της επιλογής του. Το κόστος του είναι στα 15Ε, περίπου.

Πήρα από μια zenith τη βάση του φλας (τη χαλασμένη μηχανή την αγόρασα 5Ε από το παζάρι). Εναλλακτικά υπάρχει ως ανταλλακτικό στα καταστήματα με φωτογραφικά είδη απ΄όπου θα αγοράσετε και το αλφάδι).

Και το κόλλησα (εποξική ταχείας) πάνω σε ένα φύλο αλουμίνιο 2Χ4 περίπου.

Μετά, πήρα τη συσκευασία από τα αυτόφωτα που χρησιμοποιούνε τα πιτσιρίκια για να κάνουν βραχιόλια και κολιέ (πρόκειται για σωλήνες που έχουν μέσα δύο συστατικά που όταν τσακίσεις τον σωλήνα σπάει η εσωτερική φιάλη και το μίγμα φωσφορίζει -όπως καταλάβατε δεν γνωρίζω πως λέγεται αυτό το πράγμα-) και το έκοψα έτσι ώστε να κάνω πλάτη για τη βάση. Η πλάτη αυτή είναι απολύτως απαραίτητη (σε μένα) για να δημιουργηθεί μια ρυθμιζόμενη ανάρτηση που θα μου επιτρέψει να στήσω το αλφάδι σωστά. Κατέληξα σε αυτή τη λύση όταν έκανα μερικές δοκιμές για τοποθέτηση και διαπίστωσα ότι μου ήταν εντελώς αδύνατο να το βάλω κάπου χωρίς να έχω ανάγκη για μικρομετρική διόρθωση εκ των υστέρων (σετάρισμα).    

Στη συνέχεια κολλάω και τα τρυπάω όλα μαζί. Η κίτρινη και πράσινη ταινίες που φαίνονται είναι αυτοκόλλητα διπλής όψης. Τις χρησιμοποίησα για να μη μου φεύγει καθώς το βίδωνα στο ταμπλό.

Αυτή είναι η τελική του θέση. Το αλφάδι μπαίνει (και βγαίνει) συρταρωτά από το πλάι. Όπως βλέπετε, υπάρχουν βίδες δεξιά και αριστερά ώστε να μπορώ να αλλάζω τη γωνία του διαμήκη κατά βούληση, πετυχαίνοντας να το στήσω ακριβώς όπως μου δείχνει ένα άλλο αλφάδι που βρίσκεται στο πάτωμα (το σετάρισμα που έλεγα).                       

Προκειμένου λοιπόν α) να μην εμποδίζει τον χειρισμό του αυτοκινήτου, β) να έχουμε τέλεια οπτική επαφή (γωνία, κλπ), γ) να έχει ελεύθερο χώρο γύρο του για να μπαινοβγαίνει, δ) να μην σκιάζεται από κάποια συσκευή ή αντικείμενο ώστε να φωτίζεται από την μπλαφονιέρα, ε) να μην πληγωθεί επικίνδυνα το αυτοκίνητο (καλώδια πίσω από το ταμπλό, κλπ) μπήκε σ΄ αυτή τη θέση.

Να είστε όλοι καλά και να ετοιμάσετε το αυτοκινούμενο για το χειμώνα.

Μετατροπή δραπανοκατσάβιδου για να συνδέεται στη μπαταρία του αυτοκινήτου

Το εργαλείο που χρησιμοποιώ περισσότερο απ΄ όλα είναι το ηλεκτρικό δραπανοκατσάβιδο.

Για πολύ καιρό έψαχνα κάποιο που να συνδέεται απευθείας στον αναπτήρα χρησιμοποιώντας το ρεύμα της μπαταρίας, αλλά το μόνο που βρήκα ήταν ένα κινέζικο χωρίς εισαγωγέα στην Ελλάδα, οπότε….

Αγόρασα ένα της Bosch με τάση λειτουργίας 12V και το μετέτρεψα ώστε να το συνδέω με τον ¨αναπτήρα¨ και να κάνω τη δουλειά μου χωρίς να αγχώνομαι αν θα μείνω από ενέργεια.

(Συγνώμη για το flu των φωτογραφιών)

Το έκοψα σε ένα τέτοιο σημείο ώστε να χωράει το βύσμα που είχα διαλέξει.

Και το κόλλησα στις επαφές της μπαταρίας (πέταξα τα άχρηστα μέρη και έμειναν τα λαμάκια). 

Στη συνέχεια κατασκεύασα μια βάση από φύλο αλουμινίου (το ίδιο που χρησιμοποίησα για τα γαντζάκια στα αλεξήλια)

και το βίδωσα περιμετρικά με λεπτές λαμαρινόβιδες που μπήκαν βαθειά στο πλαστικό χερούλι.

Τελικά, επειδή δε μου αρέσει το χρώμα του αλουμινίου σε αυτή τη κατασκευή, το έβαψα και με ανεξίτηλο μαρκαδόρο.

Γενικά

Χρησιμοποίησα βύσματα από μικρόφωνο CB (υπάρχουν και διπολικά) γιατί έχουν ¨οδηγό¨ και δεν μπορούν να μπούνε λάθος (πολικότητα) με κανένα τρόπο, επίσης, αντέχουν σε μεγάλα ρεύματα και είναι μεταλλικά, οπότε αντέχουν και σε καταπονήσεις.

Από την πλευρά του τριπανιού το βύσμα είναι τύπου: σασί. Για το καλώδιο χρησιμοποίησα τύπου προέκτασης.

Το καλώδιό μου είναι 2Χ2,5 μαύρο κόκκινο στα 10μ. Από τη μια πλευρά έχω βύσμα αρσενικό αναπτήρα για να κουμπώνει σε οποιοδήποτε αναπτήρα αυτοκινήτου και από την άλλη το θηλυκό του μικροφώνου CB. Αυτό το μήκος με καλύπτει στις περισσότερες περιπτώσεις. Για κάτι πιο μακριά, έχω φτιάξει ακόμα μια προέκταση 10 μέτρων από θηλυκό σε αρσενικό μικροφώνου CB. Το μεγάλο αυτό μήκος το χρειάζομαι γιατί το ίδιο καλώδιο χρησιμοποιώ σε ένα φωτιστικό νέον που έχω για το βράδι, στην ηλεκτρική σκούπα (ένα απλό 12βολτο ηλεκτρικό σκουπάκι αυτοκινήτου), αλλά –το σημαντικότερο-, σε μια αντλία νερού που έχω φτιάξει για να παίρνω νερό από οπουδήποτε.

Πλεονεκτήματα

Έχω πάντα και πολύ ενέργεια από την μπαταρία του σπιτιού (να λύσω όλο το αυτοκινούμενο!!) και μπορεί να κάνει πολύ πιο δύσκολες εργασίες απ΄ ότι πριν. Για παράδειγμα, άνοιξα τρύπα διαμέτρου 6εκ. με ¨ποτηράκι¨, σε κόντρα πλακέ θαλάσσης 5,5εκ πάχους.

Δεν κουβαλάω το βάρος των μπαταριών και του φορτιστή.

Στο σπίτι έχω το ίδιο εργαλείο οπότε είμαι + δύο μπαταρίες και έναν φορτιστή εκεί για περισσότερη ώρα εργασιών.

Μειώθηκε πολύ ο όγκος και το βάρος του και τώρα χωράει σε πιο στενά σημεία και με κουράζει λιγότερο.

Μειονεκτήματα

Δεν μπορώ να δουλέψω ταυτόχρονα: δραπανοκατσάβιδο, ηλεκτρική σκούπα, εξωτερική αντλία και φωτιστικό.

Για να μπορεί κάποιος να ελέγχει τη θερμοκρασία ντάλα καλοκαίρι στο εσωτερικό του αυτοκινούμενου χρειάζεται ή να βάλει air-condition (γεννήτρια, φασαρία, βάρος, κόστος, κλπ), ή να το έχει μόνιμα στη σκιά (και να χάσει πολλά άλλα ωραία μέρη που δεν έχουν σκιά) ή να βάλει αλεξήλια* στα παράθυρα!!! Τόσο απλά.

 *Όλα τα παράθυρα έχουν αλεξήλια αλλά από μέσα (στη συσκότιση). Αυτό σημαίνει ότι για να κόψεις τον ήλιο πρέπει να κλείσεις το άνοιγμα, άρα αέρας γιοκ + μετάδοση μεγάλης ποσότητας θερμοκρασίας στο εσωτερικό . Τελικά η θερμοκρασία αθροίζεται και μέσα γίνεται φούρνος.

Με τα αλεξήλια τοποθετημένα από την έξω πλευρά έχουμε στην πράξη και σκιά και ανοιχτό το παράθυρο για να μπαινοβγαίνει ο αέρας.

Παρ΄ όλο ότι ακούγεται κουφό, καταφέραμε να κατεβάσουμε με αυτόν τον τρόπο τη θερμοκρασία στο εσωτερικό, τόσο, ώστε να μην χρειαζόμαστε τίποτα άλλο. Τις ημέρες που έχει έστω και ελάχιστο αεράκι, η θερμοκρασία στο εσωτερικό ήταν πέντε με εφτά βαθμούς χαμηλότερη απ΄ έξω.

Εφαρμογή έγινε τόσο στο μεγάλο παράθυρο οροφής που είναι το πιο σημαντικό από όλα να είναι καλυμμένο, όσο και στα υπόλοιπα πλαϊνά εκτός από τα σοφίτας που είναι φιμέ.    

Η κατασκευή.

Μέτρησα τις διαστάσεις από τα παράθυρά μου και αγόρασα: πολύ καλής ποιότητας αλουμινόπανο, βρακολάστιχο με φάρδος 1,5 εκ., λάστιχο στρογγυλό μαύρο, θερμοσυστελλόμενο και ένα φύλο αλουμινίου περίπου 25Χ25 με πάχος 01εκ. περίπου.

Το παράθυρο οροφής

Για το παράθυρο οροφής έκοψα το πανί τρία εκατοστά μεγαλύτερο από κάθε πλευρά για τα γυρίσματα και το γάζωσα προσέχοντας τις γωνίες  να μην κλείσουν αφού θα έπρεπε να περάσει από μέσα το λάστιχο.                                                                                                                                                   

Στη συνέχεια πήρα το στρογγυλό λάστιχο και το πέρασα μέσα από το λούκι που δημιουργήθηκε περιμετρικά χρησιμοποιώντας μια παραμάνα με την οποία το τσίμπησα στην αρχή του.

 Αφού πέρασα όλο το λάστιχο, έδεσα τις άκρες μεταξύ τους και δημιουργήθηκε έτσι μια κουκούλα η οποία αγκαλιάζει το παράθυρο οροφής.

Η τελική μορφή που έχει είναι αυτή …

 Και παρ΄ όλο ότι φαίνεται χάλια, όταν τεντώσει πάνω στο οροφής είναι μια χαρά. Αν το κάνετε μάλιστα αρκετά σφιχτό θα μπορείτε να κινήστε με το αλεξήλιο χωρίς πρόβλημα (ράψτε και κανένα εφεδρικό καλού – κακού όμως). Φωτογραφία από το αλεξήλιο τοποθετημένο, όταν το θυμηθώ.

Τα πλαϊνά

Τα πλαϊνά αλεξήλια ράβονται χωρίς να υπολογίζω λούκι γιατί θα πιάσουν με εντελώς διαφορετικό τρόπο πάνω στα παράθυρα.

 Παίρνω το φύλλο αλουμινίου και το χαράζω έτσι ώστε να δημιουργηθούν λωρίδες  1,5 εκ.

 Με το ψαλίδι κόβω κάθετα στα 5εκ. και με την πένσα (πάνω κάτω) τα αφαιρώ.

 Τελικά έχω μακρόστενα κομμάτια 1,5Χ5 εκατοστών με τα οποία θα φτιάξω γάντζους.

 Τσακίζω τη μια πλευρά και πιέζοντας με την πένσα έχω ένα πολύ δυνατό πιάσιμο για το βρακολάστιχο.  

Επειδή όμως θέλω μεγαλύτερη αντοχή και προστασία του παραθύρου από γραντζουνίσματα (μη ξεχνάμε ότι είναι πλαστικό), βάζω από πάνω θερμοσυστελλόμενο, από αυτά που χρησιμοποιούν οι ηλεκτρονικοί για τα καλώδιά τους.

Το ζεσταίνω και παίρνει το σχήμα της κατασκευής μου καθώς συστέλλεται. Αυτό δημιουργεί προστασία και δίνει επιπλέον μηχανική αντοχή.

 Στη συνέχεια λυγίζω το λαμάκι και έχω το γάντζο που θέλω.

 Τώρα, ράβω το λάστιχο στα πλάγια από τα αλεξήλια αφήνοντας  αφήνοντας μια μικρή απόσταση από την άκρη (που είναι και η άκρη από το παράθυρο), για να έχει περιθώριο να τεντώσει. Όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση τόσο πιο σφιχτά θα κάθεται.

και το αποτέλεσμα είναι αυτό.

Είναι πανεύκολο στην τοποθέτηση, δεν το παίρνει ο αέρας με τίποτα, δεν έχει βάρος, πλένεται εύκολα, και κάνει εξαιρετική σκιά.

Όλα τα παράθυρα μου στοίχησαν 10Ε και δύο ώρες δημιουργικής απασχόλησης.

Καθώς έχουν περάσει περισσότερα από τρία χρόνια από τότε που πρωτομπήκαμε σε αυτοκινούμενο τροχόσπιτο και έχοντας κάνει πάνω από 30.000 χιλιόμετρα, με τουλάχιστον 100 διαφορετικούς προορισμούς, για ένα πράγμα είμαι σίγουρος, η ζωή στο αυτοκινούμενο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα .-

Τα πράγματα μάλιστα έγιναν ακόμα καλύτερα όταν αποκτήσαμε το δικό μας.

 Ο τουρισμός με αυτοκινούμενο έχει ελάχιστη σχέση με το αντίσκηνο αλλά μπορεί να συγκριθεί σε ορισμένα σημεία με το τροχόσπιτο.

Περιορισμένοι χώροι, ενέργεια, υλικά, δραστηριότητες (εντός).

Αν το δει κανείς από την σκοπιά των περιορισμών μπορεί και να πάθει κατάθλιψη.

Ας δούμε ένα τέτοιο σενάριο.

Ξεκινάτε με την καλή σας για τριήμερο στον Βοϊδομάτη (βόλτες στη φύση, πικ-νικ στο ποτάμι και τέτοια). Είναι άνοιξη και έχετε τέλεια διάθεση. Με το που φτάνετε και βρίσκετε το σούπερ μέρος για να αράξετε, αρχίζει ο ουρανός να κλείνει. Εσείς όμως έχετε φόρα και αρχίζετε να στήνετε έξω. Πριν τελειώσετε, πέφτουν οι πρώτες ψιχάλες και πριν αποφασίσετε ότι πρέπει να μαζέψετε αρχίζει να βρέχει. Βρέχει ασταμάτητα. Εσείς έχετε προλάβει να μπείτε μέσα αλλά όλα τα άλλα είναι έξω. Η καλή σας προσπαθεί να σας παρηγορήσει και προτείνει χαρτιά για να ξεχαστείτε και να περάσει η ώρα. Παίζετε μια φορά χαρτιά, παίζετε δεύτερη, πιάνετε το scramble και το αφήνετε μετά από δύο ώρες αφού έχετε ηττηθεί απανωτά , μαγειρεύετε, τρώτε και λέτε να πάρετε κανένα υπνάκο μπας και κόψει και η βροχή. Όμως η βροχή κάνει πολύ θόρυβο. Πιάνετε την κουβέντα με την καλή σας αλλά επειδή το σχέδιο για εντυπωσιακό τριήμερο δεν ξεκίνησε καλά, η κουβέντα πάει αλλού και τα τσουγκρίζετε.

Κρυώνετε λιγάκι και ανάβετε την θέρμανση. Σε πέντε λεπτά έχει γίνει φούρνος αλλά η ατμόσφαιρα είναι τόσο ξερή που ανοίγετε παράθυρο να μπαίνει φρέσκος αέρας. Η καλή σας όμως κρυώνει και κλείνετε. Μετά ξαναανοίγετε… και ξανακλείνετε.

Είναι αργά το απόγευμα. Είσαστε κουρασμένοι από την παραμονή στον κλειστό χώρο και την απραξία και αποφασίζετε να κοιμηθείτε παρόλο ότι θα είναι η πρώτη φορά της ζωή σας τόσο νωρίς. Όμως ακόμα βρέχει, πολύ. Τα παίρνετε στο κρανίο και με την καλή σας που κάνει ύπνους τρικούβερτους ενώ εσείς έχετε κατεβάσει τρία λίτρα νερό από την ξεραΐλα και παίρνετε να διαβάσετε για δέκατη φορά το βιβλιαράκι σας.

Θρίλερ;

Η ζωή στο αυτοκινούμενο μπορεί να είναι έτσι, αλλά και αλλιώς.

Πάτε για τριήμερο στον Βοϊδομάτη και βρέχει. Ετοιμάζετε μια σπέσιαλ μακαρονάδα με άσπρη πιπεράτη σάλτσα μανιτάρια και ανοίγετε ένα καλό κρασί. Πιάνετε το χαρτί και παίζετε στριπτ πόκερ οπότε τα πράγματα οδηγούν στον γνωστό δρόμο. Όταν έρθει η νύχτα είσαστε κουρασμένοι αλλά ευχαριστημένοι και δεν σας ενοχλεί τίποτα. Η βροχή απλώς σας νανουρίζει.

Μαγική συνταγή για να περνάμε καλά δεν υπάρχει. Κάθε φορά αυτοσχεδιάζουμε.      

Σε αυτόν λοιπόν τον μικρό χώρο που καλούμαστε να ζήσουμε τις ημέρες και νύχτες των διακοπών μας πρέπει να λειτουργούμε με ¨τρόπο¨.

Είναι αλήθεια ότι έχουμε λίγο απ΄όλα. Αν κολλήσουμε στο –λίγο- η υπόθεση αυτοκινούμενο είναι τελειωμένη. Αν μείνουμε στο -απ΄ όλα- τότε ο δρόμος είναι ανοιχτός μπροστά μας.

Τα υπέρ και κατά του αυτοκινούμενου τροχόσπιτου

Παρακάτω θα προσπαθήσω να παρουσιάσω συνοπτικά τα υπέρ και κατά του αυτοκινούμενου τροχόσπιτου έτσι όπως εμείς τα έχουμε βιώσει.

Έχω χρησιμοποιήσει μια μορφή που παραπέμπει στο ¨ναι μεν … αλλά¨ και έχει πλάκα. Δηλαδή, έχω βάλει αριστερά τα υπέρ (που θα μπορούσε να σου πει κάποιος που περνάει καλά με αυτοκινούμενο) και δίπλα τα κατά της αντίστοιχης περίπτωσης (που θα έλεγε κάποιος ενημερωμένος συνήγορος του διαβόλου). 

Η λίστα δεν έχει δημιουργηθεί με σειρά σπουδαιότητας των ζητημάτων αλλά όπως μου ερχόντουσαν.