Μετατροπή δραπανοκατσάβιδου

Μετατροπή δραπανοκατσάβιδου για να συνδέεται στη μπαταρία του αυτοκινήτου

Το εργαλείο που χρησιμοποιώ περισσότερο απ΄ όλα είναι το ηλεκτρικό δραπανοκατσάβιδο.

Για πολύ καιρό έψαχνα κάποιο που να συνδέεται απευθείας στον αναπτήρα χρησιμοποιώντας το ρεύμα της μπαταρίας, αλλά το μόνο που βρήκα ήταν ένα κινέζικο χωρίς εισαγωγέα στην Ελλάδα, οπότε….

 

Αγόρασα ένα της Bosch με τάση λειτουργίας 12V και το μετέτρεψα ώστε να το συνδέω με τον ¨αναπτήρα¨ και να κάνω τη δουλειά μου χωρίς να αγχώνομαι αν θα μείνω από ενέργεια.

 

(Συγνώμη για το flu των φωτογραφιών)

 

Το έκοψα σε ένα τέτοιο σημείο ώστε να χωράει το βύσμα που είχα διαλέξει.

 

 

 

 

Και το κόλλησα στις επαφές της μπαταρίας (πέταξα τα άχρηστα μέρη και έμειναν τα λαμάκια). 

 

 

 

 

Στη συνέχεια κατασκεύασα μια βάση από φύλο αλουμινίου (το ίδιο που χρησιμοποίησα για τα γαντζάκια στα αλεξήλια)

 

 

 

 

και το βίδωσα περιμετρικά με λεπτές λαμαρινόβιδες που μπήκαν βαθειά στο πλαστικό χερούλι.

 

 

 

 

Τελικά, επειδή δε μου αρέσει το χρώμα του αλουμινίου σε αυτή τη κατασκευή, το έβαψα και με ανεξίτηλο μαρκαδόρο.

 

 

 

Γενικά

Χρησιμοποίησα βύσματα από μικρόφωνο CB (υπάρχουν και διπολικά) γιατί έχουν ¨οδηγό¨ και δεν μπορούν να μπούνε λάθος (πολικότητα) με κανένα τρόπο, επίσης, αντέχουν σε μεγάλα ρεύματα και είναι μεταλλικά, οπότε αντέχουν και σε καταπονήσεις.

Από την πλευρά του τριπανιού το βύσμα είναι τύπου: σασί. Για το καλώδιο χρησιμοποίησα τύπου προέκτασης.

Το καλώδιό μου είναι 2Χ2,5 μαύρο κόκκινο στα 10μ. Από τη μια πλευρά έχω βύσμα αρσενικό αναπτήρα για να κουμπώνει σε οποιοδήποτε αναπτήρα αυτοκινήτου και από την άλλη το θηλυκό του μικροφώνου CB. Αυτό το μήκος με καλύπτει στις περισσότερες περιπτώσεις. Για κάτι πιο μακριά, έχω φτιάξει ακόμα μια προέκταση 10 μέτρων από θηλυκό σε αρσενικό μικροφώνου CB. Το μεγάλο αυτό μήκος το χρειάζομαι γιατί το ίδιο καλώδιο χρησιμοποιώ σε ένα φωτιστικό νέον που έχω για το βράδι, στην ηλεκτρική σκούπα (ένα απλό 12βολτο ηλεκτρικό σκουπάκι αυτοκινήτου), αλλά –το σημαντικότερο-, σε μια αντλία νερού που έχω φτιάξει για να παίρνω νερό από οπουδήποτε.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πλεονεκτήματα

Έχω πάντα και πολύ ενέργεια από την μπαταρία του σπιτιού (να λύσω όλο το αυτοκινούμενο!!) και μπορεί να κάνει πολύ πιο δύσκολες εργασίες απ΄ ότι πριν. Για παράδειγμα, άνοιξα τρύπα διαμέτρου 6εκ. με ¨ποτηράκι¨, σε κόντρα πλακέ θαλάσσης 5,5εκ πάχους.

Δεν κουβαλάω το βάρος των μπαταριών και του φορτιστή.

Στο σπίτι έχω το ίδιο εργαλείο οπότε είμαι + δύο μπαταρίες και έναν φορτιστή εκεί για περισσότερη ώρα εργασιών.

Μειώθηκε πολύ ο όγκος και το βάρος του και τώρα χωράει σε πιο στενά σημεία και με κουράζει λιγότερο.

 

Μειονεκτήματα

Δεν μπορώ να δουλέψω ταυτόχρονα: δραπανοκατσάβιδο, ηλεκτρική σκούπα, εξωτερική αντλία και φωτιστικό.

 

Αλεξήλια για τα παράθυρα του αυτοκινούμενου.

Για να μπορεί κάποιος να ελέγχει τη θερμοκρασία ντάλα καλοκαίρι στο εσωτερικό του αυτοκινούμενου χρειάζεται ή να βάλει air-condition (γεννήτρια, φασαρία, βάρος, κόστος, κλπ), ή να το έχει μόνιμα στη σκιά (και να χάσει πολλά άλλα ωραία μέρη που δεν έχουν σκιά) ή να βάλει αλεξήλια* στα παράθυρα!!! Τόσο απλά.

 *Όλα τα παράθυρα έχουν αλεξήλια αλλά από μέσα (στη συσκότιση). Αυτό σημαίνει ότι για να κόψεις τον ήλιο πρέπει να κλείσεις το άνοιγμα, άρα αέρας γιοκ + μετάδοση μεγάλης ποσότητας θερμοκρασίας στο εσωτερικό . Τελικά η θερμοκρασία αθροίζεται και μέσα γίνεται φούρνος.

Με τα αλεξήλια τοποθετημένα από την έξω πλευρά έχουμε στην πράξη και σκιά και ανοιχτό το παράθυρο για να μπαινοβγαίνει ο αέρας.

Παρ΄ όλο ότι ακούγεται κουφό, καταφέραμε να κατεβάσουμε με αυτόν τον τρόπο τη θερμοκρασία στο εσωτερικό, τόσο, ώστε να μην χρειαζόμαστε τίποτα άλλο. Τις ημέρες που έχει έστω και ελάχιστο αεράκι, η θερμοκρασία στο εσωτερικό ήταν πέντε με εφτά βαθμούς χαμηλότερη απ΄ έξω.

Εφαρμογή έγινε τόσο στο μεγάλο παράθυρο οροφής που είναι το πιο σημαντικό από όλα να είναι καλυμμένο, όσο και στα υπόλοιπα πλαϊνά εκτός από τα σοφίτας που είναι φιμέ.    

 

Η κατασκευή.

Μέτρησα τις διαστάσεις από τα παράθυρά μου και αγόρασα: πολύ καλής ποιότητας αλουμινόπανο, βρακολάστιχο με φάρδος 1,5 εκ., λάστιχο στρογγυλό μαύρο, θερμοσυστελλόμενο και ένα φύλο αλουμινίου περίπου 25Χ25 με πάχος 01εκ. περίπου.

 

Το παράθυρο οροφής

Για το παράθυρο οροφής έκοψα το πανί τρία εκατοστά μεγαλύτερο από κάθε πλευρά για τα γυρίσματα και το γάζωσα προσέχοντας τις γωνίες  να μην κλείσουν αφού θα έπρεπε να περάσει από μέσα το λάστιχο.                                                                                                                                                   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στη συνέχεια πήρα το στρογγυλό λάστιχο και το πέρασα μέσα από το λούκι που δημιουργήθηκε περιμετρικά χρησιμοποιώντας μια παραμάνα με την οποία το τσίμπησα στην αρχή του.

 

 

 Αφού πέρασα όλο το λάστιχο, έδεσα τις άκρες μεταξύ τους και δημιουργήθηκε έτσι μια κουκούλα η οποία αγκαλιάζει το παράθυρο οροφής.

 

 

 

Η τελική μορφή που έχει είναι αυτή …

 Και παρ΄ όλο ότι φαίνεται χάλια, όταν τεντώσει πάνω στο οροφής είναι μια χαρά. Αν το κάνετε μάλιστα αρκετά σφιχτό θα μπορείτε να κινήστε με το αλεξήλιο χωρίς πρόβλημα (ράψτε και κανένα εφεδρικό καλού – κακού όμως). Φωτογραφία από το αλεξήλιο τοποθετημένο, όταν το θυμηθώ.

 

 

 

Τα πλαϊνά

 

Τα πλαϊνά αλεξήλια ράβονται χωρίς να υπολογίζω λούκι γιατί θα πιάσουν με εντελώς διαφορετικό τρόπο πάνω στα παράθυρα.

 

 

 

 

 Παίρνω το φύλλο αλουμινίου και το χαράζω έτσι ώστε να δημιουργηθούν λωρίδες  1,5 εκ.

 

         

 Με το ψαλίδι κόβω κάθετα στα 5εκ. και με την πένσα (πάνω κάτω) τα αφαιρώ.

   

  

 Τελικά έχω μακρόστενα κομμάτια 1,5Χ5 εκατοστών με τα οποία θα φτιάξω γάντζους.

 

 

 

 Τσακίζω τη μια πλευρά και πιέζοντας με την πένσα έχω ένα πολύ δυνατό πιάσιμο για το βρακολάστιχο.  

 

 

 

 

 

Επειδή όμως θέλω μεγαλύτερη αντοχή και προστασία του παραθύρου από γραντζουνίσματα (μη ξεχνάμε ότι είναι πλαστικό), βάζω από πάνω θερμοσυστελλόμενο, από αυτά που χρησιμοποιούν οι ηλεκτρονικοί για τα καλώδιά τους.

 

Το ζεσταίνω και παίρνει το σχήμα της κατασκευής μου καθώς συστέλλεται. Αυτό δημιουργεί προστασία και δίνει επιπλέον μηχανική αντοχή.

 

 

 

 Στη συνέχεια λυγίζω το λαμάκι και έχω το γάντζο που θέλω.

 

 

 

 Τώρα, ράβω το λάστιχο στα πλάγια από τα αλεξήλια αφήνοντας  αφήνοντας μια μικρή απόσταση από την άκρη (που είναι και η άκρη από το παράθυρο), για να έχει περιθώριο να τεντώσει. Όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση τόσο πιο σφιχτά θα κάθεται.

 

 

και το αποτέλεσμα είναι αυτό.

 

 

 

 

 

Είναι πανεύκολο στην τοποθέτηση, δεν το παίρνει ο αέρας με τίποτα, δεν έχει βάρος, πλένεται εύκολα, και κάνει εξαιρετική σκιά.

Όλα τα παράθυρα μου στοίχησαν 10Ε και δύο ώρες δημιουργικής απασχόλησης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ζωή με αυτοκινούμενο τροχόσπιτο (τα υπέρ και τα κατά).

Καθώς έχουν περάσει περισσότερα από τρία χρόνια από τότε που πρωτομπήκαμε σε αυτοκινούμενο τροχόσπιτο και έχοντας κάνει πάνω από 30.000 χιλιόμετρα, με τουλάχιστον 100 διαφορετικούς προορισμούς, για ένα πράγμα είμαι σίγουρος, η ζωή στο αυτοκινούμενο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα .-

Τα πράγματα μάλιστα έγιναν ακόμα καλύτερα όταν αποκτήσαμε το δικό μας.

 Ο τουρισμός με αυτοκινούμενο έχει ελάχιστη σχέση με το αντίσκηνο αλλά μπορεί να συγκριθεί σε ορισμένα σημεία με το τροχόσπιτο.

Περιορισμένοι χώροι, ενέργεια, υλικά, δραστηριότητες (εντός).

Αν το δει κανείς από την σκοπιά των περιορισμών μπορεί και να πάθει κατάθλιψη.

Ας δούμε ένα τέτοιο σενάριο.

Ξεκινάτε με την καλή σας για τριήμερο στον Βοϊδομάτη (βόλτες στη φύση, πικ-νικ στο ποτάμι και τέτοια). Είναι άνοιξη και έχετε τέλεια διάθεση. Με το που φτάνετε και βρίσκετε το σούπερ μέρος για να αράξετε, αρχίζει ο ουρανός να κλείνει. Εσείς όμως έχετε φόρα και αρχίζετε να στήνετε έξω. Πριν τελειώσετε, πέφτουν οι πρώτες ψιχάλες και πριν αποφασίσετε ότι πρέπει να μαζέψετε αρχίζει να βρέχει. Βρέχει ασταμάτητα. Εσείς έχετε προλάβει να μπείτε μέσα αλλά όλα τα άλλα είναι έξω. Η καλή σας προσπαθεί να σας παρηγορήσει και προτείνει χαρτιά για να ξεχαστείτε και να περάσει η ώρα. Παίζετε μια φορά χαρτιά, παίζετε δεύτερη, πιάνετε το scramble και το αφήνετε μετά από δύο ώρες αφού έχετε ηττηθεί απανωτά , μαγειρεύετε, τρώτε και λέτε να πάρετε κανένα υπνάκο μπας και κόψει και η βροχή. Όμως η βροχή κάνει πολύ θόρυβο. Πιάνετε την κουβέντα με την καλή σας αλλά επειδή το σχέδιο για εντυπωσιακό τριήμερο δεν ξεκίνησε καλά, η κουβέντα πάει αλλού και τα τσουγκρίζετε.

Κρυώνετε λιγάκι και ανάβετε την θέρμανση. Σε πέντε λεπτά έχει γίνει φούρνος αλλά η ατμόσφαιρα είναι τόσο ξερή που ανοίγετε παράθυρο να μπαίνει φρέσκος αέρας. Η καλή σας όμως κρυώνει και κλείνετε. Μετά ξαναανοίγετε… και ξανακλείνετε.

Είναι αργά το απόγευμα. Είσαστε κουρασμένοι από την παραμονή στον κλειστό χώρο και την απραξία και αποφασίζετε να κοιμηθείτε παρόλο ότι θα είναι η πρώτη φορά της ζωή σας τόσο νωρίς. Όμως ακόμα βρέχει, πολύ. Τα παίρνετε στο κρανίο και με την καλή σας που κάνει ύπνους τρικούβερτους ενώ εσείς έχετε κατεβάσει τρία λίτρα νερό από την ξεραΐλα και παίρνετε να διαβάσετε για δέκατη φορά το βιβλιαράκι σας.

Θρίλερ;

 

Η ζωή στο αυτοκινούμενο μπορεί να είναι έτσι, αλλά και αλλιώς.

Πάτε για τριήμερο στον Βοϊδομάτη και βρέχει. Ετοιμάζετε μια σπέσιαλ μακαρονάδα με άσπρη πιπεράτη σάλτσα μανιτάρια και ανοίγετε ένα καλό κρασί. Πιάνετε το χαρτί και παίζετε στριπτ πόκερ οπότε τα πράγματα οδηγούν στον γνωστό δρόμο. Όταν έρθει η νύχτα είσαστε κουρασμένοι αλλά ευχαριστημένοι και δεν σας ενοχλεί τίποτα. Η βροχή απλώς σας νανουρίζει.

 

Μαγική συνταγή για να περνάμε καλά δεν υπάρχει. Κάθε φορά αυτοσχεδιάζουμε.      

Σε αυτόν λοιπόν τον μικρό χώρο που καλούμαστε να ζήσουμε τις ημέρες και νύχτες των διακοπών μας πρέπει να λειτουργούμε με ¨τρόπο¨.

Είναι αλήθεια ότι έχουμε λίγο απ΄όλα. Αν κολλήσουμε στο –λίγο- η υπόθεση αυτοκινούμενο είναι τελειωμένη. Αν μείνουμε στο -απ΄ όλα- τότε ο δρόμος είναι ανοιχτός μπροστά μας.

Τα υπέρ και κατά του αυτοκινούμενου τροχόσπιτου

Παρακάτω θα προσπαθήσω να παρουσιάσω συνοπτικά τα υπέρ και κατά του αυτοκινούμενου τροχόσπιτου έτσι όπως εμείς τα έχουμε βιώσει.

Έχω χρησιμοποιήσει μια μορφή που παραπέμπει στο ¨ναι μεν … αλλά¨ και έχει πλάκα. Δηλαδή, έχω βάλει αριστερά τα υπέρ (που θα μπορούσε να σου πει κάποιος που περνάει καλά με αυτοκινούμενο) και δίπλα τα κατά της αντίστοιχης περίπτωσης (που θα έλεγε κάποιος ενημερωμένος συνήγορος του διαβόλου). 

Η λίστα δεν έχει δημιουργηθεί με σειρά σπουδαιότητας των ζητημάτων αλλά όπως μου ερχόντουσαν.

Υπέρ:	Κατά:
Ελευθερία επιλογών σε σχέση με τους προορισμούς, την ημερομηνία αναχώρησης αλλά και επιστροφής.	Αλλάζεις τόπο ή χρόνο, κλπ, χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος ή αιτία.
Ευελιξία στις αποφάσεις (αν δεν σου αρέσει το μέρος φεύγεις).	Ακόμη και να σου αρέσει πολύ το μέρος, ο περιορισμένος χώρος στις δεξαμενές καθαρών – γκρίζων και μαύρων σε μετακινεί αναγκαστικά.
Αυτονομία στην παραμονή (έχεις όλα όσα χρειάζεσαι μαζί σου).	Καταλήγεις να έχεις περισσότερα από αυτά που χρειάζεσαι.
Ελάχιστο χρόνο συντήρησης οικίας (το τακτοποιείς – καθαρίζεις αμέσως).	Θα πρέπει να τηρούνται κάποιοι κανόνες από τα μέλη, όπως το να βγάζουν τα παπούτσια τους μέσα και ότι βγαίνει από τη θέση του να ξαναμπαίνει αμέσως.
Οικονομία στα χρήματα σε σχέση με το τι θα χρειαζόταν να πληρώσεις αν νοίκιαζες δωμάτιο στον ¨παράδεισο¨ που βρίσκεσαι.	Πολύ υψηλό κόστος αγοράς και συντήρησης (με οικονομικά κριτήρια φαίνεται να μην συμφέρει η κατοχή αν κάνεις διακοπές λιγότερες από 50 ημέρες/έτος). Τα κακής ποιότητας πετρέλαια και υγραέρια επιδεινώνουν τα πράγματα. Τα μέτριας ή κακής ποιότητας εξαρτήματα προσθέτουν σημαντικά κόστη αλλά και ¨εκτός δρόμου¨ περιόδους.
Υψηλή ποιότητα διατροφής	Πρέπει να αναζητάς τις πρώτες ύλες και να μαγειρεύεις στο όχημα.
Άμεση αναχώρηση για την εκδρομή	Πρέπει να είναι σταθμευμένο κοντά στο σπίτι και το όχημα να είναι έτοιμο. Γενικά το πρόβλημα του parking είναι από τα σημαντικότερα.
Η επαφή με τους συνοδοιπόρους (αν πρόκειται για οικογένεια η σχέση που αναπτύσσεται με τα μέλη της είναι σημαντική αφού είναι μαζί συνέχεια).	Δεν υπάρχει privacy και πρέπει να υπάρχει υψηλής ποιότητας επικοινωνία ανάμεσα στα μέλη. Οι ρήξεις επηρεάζουν και τους υπόλοιπους άμεσα.
	Περιορισμένη ή και ελάχιστη δυνατότητα μετακινήσεων χωρίς το αυτοκινούμενο (αν πρόκειται για οικογένεια και κουβαλάς ποδήλατα υπάρχει δυνατότητα για μικρές μετακινήσεις με την προϋπόθεση ότι τα παιδιά δεν χρησιμοποιούν βοηθητικές. Αν υπάρχει μηχανή, το πολύ να μετακινηθούν οι γονείς και ένα μικρό παιδί). Σε περιπτώσεις που βρίσκεσαι κοντά σε πόλη μπορείς να χρησιμοποιήσεις μέσα μαζικής μεταφοράς ή ταξί.
Χαμηλό κόστος μετακίνησης	Επειδή δεν το υπολογίζεις κάνεις περισσότερα χιλιόμετρα απ΄ ότι θα έπρεπε.
Ιδανικός χώρος για παιδιά (τα παιδιά θεωρούν τις κουκέτες ¨δωματιάκια τους¨ και το απολαμβάνουν ιδιαίτερα.	Περιορισμένοι χώροι (αν κάποιο μέλος είναι 1,90 +, ή 100κιλά +, έχει πρόβλημα. Τόσο τα κρεβάτια, ειδικά η σοφίτα, όσο η τουαλέτα και το μπάνιο θα κάνουν την διαμονή προβληματική τόσο για τους ίδιους όσο και για τους άλλους. Οι χώροι είναι φτιαγμένοι έτσι ώστε ακόμα και η διέλευση ανάμεσα σε καθίσματα, κλπ, να προορίζονται για άτομα 170cm – 70κιλά, μέσο όρο.
	Περιορισμένη αντοχή στα εξαρτήματα και τα συστήματα γενικότερα (αν υπάρχουν παιδιά χρειάζεται να κατανοήσουν από την πρώτη στιγμή την ευαισθησία και τον χειρισμό συσκευών). Άτομα με αυξημένο βάρος μπορεί να προκαλέσουν ζημιές όπως στη τουαλέτα και τις σκάλες των κρεβατιών.
	Περιορισμένη ηχομόνωση (αν κάποιο μέλος είναι ευαίσθητο στον ύπνο υπάρχει πρόβλημα. Η λύση είναι να βρίσκετε ήσυχα location και οι φασαριατζήδες να είναι έξω). Σε περίπτωση βροχής δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα.
	Ειδική οδηγική συμπεριφορά (πάντα δεξιά, χαλαρά και προσοχή στον όγκο). Ταρζανιές με 3,5 τόνους ξέχνατες.
	Αίσθηση κινδύνου (ανασφάλεια). Αν οι προορισμοί είναι μακριά από κατοικημένες περιοχές και είστε μόνοι, είναι πιθανό να αναπτυχθεί ένας φόβος για κλοπή – ληστεία, κλπ, ιδιαίτερα αν έχετε μικρά παιδιά.
	Μέγιστη κινητικότητα σε τουλάχιστον ένα μέλος πάντα. Κάποιες από τις εργασίες που πρέπει να γίνονται κατά την αναχώρηση – παραμονή – επιστροφή, απαιτούν καλή φυσική κατάσταση (μεταφορά και άδειασμα γεμάτης χημικής, αντικατάσταση φιάλης υγραερίου, κλπ).

Γιατί να σώσουμε τις αφερέγγυες τράπεζες;

Στο δημοτικό είχα ένα κακομαθημένο συμμαθητή που δημιουργούσε προβλήματα. Κάθε φορά ερχόταν ο πατέρας του στο σχολείο και τα έβαζε με δασκάλους και μαθητές, άσχετα με το αν έφταιγε ή όχι. Το παιδί αυτό μεγαλώνοντας συνέχισε να κάνει βλακείες και κάθε φορά είχε τον πατέρα του με την εξουσία και ισχυρή οικονομική επιφάνεια να τον καλύπτει. Αργότερα ξεκίνησε ελεύθερο επάγγελμα και γρήγορα έπεσε έξω, αλλά ο πατέρας του ήταν εκεί για να τον στηρίξει. Πριν από λίγο καιρό έμαθα ότι έχει ανοίξει ένα εργοστάσιο. Βρίσκεται σε αναγκαστική διαχείριση και οι εργαζόμενοι είναι σε άθλια οικονομική κατάσταση εδώ και καιρό. Δεν έχουν πληρωθεί τα ένσημά τους τα τελευταία χρόνια και έχουν συμφωνήσει να παίρνουν κλάσμα του μισθού τους προκειμένου να επιβιώσει η επιχείρηση και να μην μείνουν στο δρόμο. Ο συμμαθητής μου εμφανίζεται συχνά στο καζίνο Θεσσαλονίκης χάνοντας μεγάλα ποσά.

Τις ημέρες που διανύουμε αυτή η ιστορία επαναλαμβάνεται σε κλίμακα τρόμου με τις τράπεζες να παίζουν τον ρόλο του κακομαθημένου και το κράτος στη θέση του πατέρα.

Αφορμή για το σχόλιο αυτό είναι το επιχείρημα του Τζόζεφ Σουμπέτερ που σε γενικές γραμμές τεκμηριώνει την άποψη ότι σε ένα υγιές σύστημα θα πρέπει οι προβληματικοί οργανισμοί να αναπροσαρμόζουν τη λειτουργία τους προκειμένου να μπορούν να επιβιώσουν χωρίς τη στήριξη τρίτων. Σε αντίθετη περίπτωση δημιουργείται κακό προηγούμενο – παράδειγμα με τα γνωστά αποτελέσματα, τόσο για τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, όσο και για τα ίδια τα άτομα. Το χειρότερο για μένα είναι το δεύτερο συνεπακόλουθο (παράδειγμα) αφού οι επί της γης κακομαθημένοι γνωρίζουν πλέον ότι, ότι και να γίνει υπάρχει το κράτος που θα τους σώσει. Αυτή βέβαια είναι μια ψευδαίσθηση η οποία δημιουργεί ένα ντόμινο αρνητικών εξελίξεων γενικός, αφού δεν αλλάζει το σύστημα λειτουργίας σε βάθος ώστε να μετατραπεί σε υγιή οργανισμό και να μπορεί μετά την κρίση να λειτουργεί μόνος του. Δεν είμαι ούτε οικονομολόγος ούτε κοινωνιολόγος, ούτε τίποτα απ΄ όλα αυτά που αν φαινόταν στην υπογραφή μου θα έδιναν ¨βάρος¨, ώστε να τα δεχτείτε αφιλτράριστα. Είμαι ένας νέος πατέρας που γνωρίζει ότι θα πρέπει να φέρεται στο παιδί του με τρόπο δίκαιο τόσο για το ίδιο όσο και για τους άλλους, ώστε να αναπτύξει κοινωνική συνείδηση και να μην γίνει κακομαθημένο που θα αναζητά τον ¨πατερούλη¨ του κάθε φορά που έχει πρόβλημα.

Πηγή άρθρου για τον Τζόζεφ Σουμπέτερ: www.sofokleous10.gr (Παρασκευή 8 Μαϊου 2009)

Να είστε καλά.

¨Ψηφιακό ρεκτιφιέ¨ τα αποτελέσματα.

Πέμπτη 16/4/2009 πρωί, δεν έχω όρεξη να πάω στο γραφείο αφού μια δουλειά που έχω σε εξέλιξη με ταλαιπωρεί και δεν λέει να τελειώσει. Λέω να αποστασιοποιηθώ λιγάκι μπας και κατεβάσω καμιά ιδέα οπότε παίρνω το αυτοκινητροχοσπιτάκι μας (Σελήνη) και το πάω για αναβάθμιση (στην πραγματικότητα την αναβάθμιση την ήθελα εγώ, αλλά…). Στο δρόμο σκέφτομαι ¨πονηρά¨ και πάω σε μια ανηφόρα με κλήση πάνω από 15 μοίρες δοκιμάζοντας με διάφορους τρόπους πως την ανεβαίνει (ταχύτητα, στροφές, κλπ). Φεύγοντας από κει έχω μια κατά προσέγγιση φρέσκια αίσθηση για την υποδύναμή του.

Φτάνω στο ραντεβού στην ώρα μου, λέμε τα σχετικά με τον Ζαμπέτα και κουμπώνουν το laptop στο FIAT. Η διαδικασία κρατάει κάνα δεκάλεπτο και αφού στέλνουν τα δεδομένα στην TEC POWER μπαίνω σε ¨αναμονή¨. Μετά από δύο ώρες (εκμεταλλεύομαι τον χρόνο για κάτι μερεμέτια), έχει επιστρέψει απάντηση από τους Γερμανούς με το σχετικό software και το ξεφορτώνουν πάνω στη Σελήνη (έχω την αίσθηση ότι μου χαμογέλασε).

Παίρνω λοιπόν την Σελήνη χωρίς να πληρώσω τίποτα (έχουν τόση σιγουριά που μου το δίνουν για δοκιμή) και πάω κατευθείαν στην ανηφόρα. (ναι, εκεί που είχα περάσει νωρίτερα δέκα φορές και στο τέλος οι περίοικοι που κατάλαβαν τι κάνω μου λέγανε πως πάει, τραβάει, τραβάει;).

Στο δρόμο το νιώθω σίγουρα αλλαγμένο αλλά όχι τόσο πολύ όσο θα περίμενα (μάλλον τα 30 αυτά άλογα που μπήκαν είναι νέα –σκέφτηκα-) . Γενικά έχει ¨ελαφρύνει¨ και έχει αλλάξει η ανταπόκριση στο πεντάλ, τώρα αρπάζει και ψηλά (στροφές).

Στην ανηφόρα έχω την πρώτη ευχάριστη έκπληξη. Η Σελήνη την ανεβαίνει χωρίς να αγκομαχάει με την πέμπτη της (στο τέλος της ανηφόρας έβαζα πέμπτη και πήγαινε να σβήσει). Τώρα, βάζω την πέμπτη πολύ νωρίτερα αφού οι ταχύτητες γεμίζουν νωρίτερα και την βγάζει ως το τέλος χωρίς να νιώθω ότι ζορίζεται.

Λέω λοιπόν να το παρακάνω και γυρνάω να την ξαναανέβω με την έκτη! Ξεκινάω από το φανάρι, ρίχνω την πέμπτη πριν γεμίσει η τέταρτη και βάζω έκτη σχετικά νωρίς.

Δεν ανέβηκα, αλλά πήγε να σβήσει εκεί που πριν το έκανε με την πέμπτη. Σαν να κέρδισα μια ταχύτητα δηλαδή.

Τα συναισθήματά μου είναι ανάμικτα και το ξανακάνω, με τα ίδια αποτελέσματα και τους περίοικους να με κοιτούν παράξενα.

Τα επόμενα 1999 χιλιόμετρα που κάναμε το Πάσχα μας έδωσαν τις ίδιες περίπου εντυπώσεις (το μας κολλάει στο ότι την Σελήνη την οδηγεί συστηματικά και η σύντροφός μου οπότε η γνώμη της έχει βάρος). Ήμασταν τρία αυτοκινούμενα με τα ίδια περίπου φορτία και μηχανές αλλά διαφορά ηλικίας (4 – 5 χρόνια μεγαλύτερα). Γενικός ξεκολλούσαμε άνετα στις ανηφόρες, κλπ.

 

Τελικά συμπεράσματα.

Υπάρχει εμφανή βελτίωση στην συμπεριφορά του κινητήρα σε όλο το εύρος των στροφών.

Κινούμαστε περισσότερο με την έκτη απ΄ ότι πριν και κρατάμε σταθερότερη ταχύτητα με αποτέλεσμα συντομότερες διαδρομές.

Η κατανάλωση δεν έχει αλλάξει (βεβαίως ο ψυχολογικός παράγοντας έχει βαρύνει το πόδι και γι  αυτό με επιφύλαξη το συμπέρασμα). Στα 1999 km κάψαμε 13,44 lit* / 100km., σε μικτή διαδρομή (50/50) εθνικής και βουνά.

Αν και δεν το θεωρούμε απαραίτητο, θα το κρατήσουμε γιατί κινούμαστε σε δύσκολες περιοχές και θέλουμε να πηγαίνει άνετα.

Πιστεύω ότι θα έπρεπε να είναι φτηνότερο από 790^Ε.

*Περιέχει την κατανάλωση της θέρμανσης.

Πρόβλημα με την WEBASTO

Αραγμένοι στο πάρκινγκ της Επιδαύρου μυρίζουμε κάτι έντονα τοξικό και απορούμε αφού τίποτα γύρω μας δεν το δικαιολογεί. Το μυαλό μου πηγαίνει σε διάφορα που σχετίζονται με την μόλυνση του περιβάλλοντος και αρχίζω να σκέφτομαι τρέλες. Η κόρη μας με ρωτάει πότε έκανα τελευταία φορά μπάνιο!! και η σύντροφός μου σκέφτεται τι άλλαξε τα τελευταία λεπτά πριν αρχίσει η μυρωδιά.

Γρήγορα καταλήγουμε ότι πρόκειται για τη θέρμανση και καθώς τα κορίτσια φεύγουν για να επισκεφτούν το θέατρο εγώ μένω πίσω για να την ψάξω (το έχει η μοίρα μου).

 

Η πρώτη μου κίνηση ήταν να δω τι γίνεται με τη θέρμανση οπότε την ανάβω ξανά. Γρήγορα μυρίζει και βγαίνω έξω να δω αν φαίνεται κάτι.

Από την εξάτμισή της βγαίνει σκούρος καπνός χωρίς ένταση και η μυρωδιά είναι έντονη, σχεδόν μου κόβει την ανάσα.

Οι κρύες νύχτες δεν έχουν τελειώσει και καθώς οι διακοπές μας βρίσκονται σε εξέλιξη μπαίνω στην άχαρη φάση να ψάξω για service.

Στο έντυπο της WEBASTO υπάρχει τηλέφωνο Ελλάδας αλλά είναι λάθος. Νευριάζω και παίρνω τον Καστρίτη ο οποίος με παραπέμπει αλλού. Ξανανευριάζω αλλά ο τύπος (Παναγιώτης) που απαντάει στο τηλέφωνο μου εξηγεί χαλαρά ότι υπάρχει service σε όλη την Ελλάδα και μπορώ να εξυπηρετηθώ οπουδήποτε.

Α! ωραία, (θέλω εδώ και τώρα βέβαια αλλά…). Κλείνουμε ραντεβού την επόμενη το πρωί στον Ασπρόπυργο και ο τύπος παρ΄ όλο ότι του έπεσε νωρίς (10:00), είναι εκεί και μας περιμένει (σκέφτομαι ότι είναι καλό σημάδι). Πάμε σε ένα κοντινό συνεργείο και μου εξηγεί ότι το 80 – 90% των βλαβών είναι εξ αιτίας των πετρελαίων που δεν φιλτράρονται καλά για τα κατάλοιπα οπότε… Υποψιάζομαι ότι είναι δικαιολογία για να μην καλύψει με την εγγύηση την ζημιά (όπως κάνουν οι περισσότεροι), αλλά επειδή μου φαίνεται εντάξει τύπος τον παρακολουθώ με προσοχή.

 

Η συνέχεια είναι μια ευχάριστη έκπληξη για μένα και θέλω να την μοιραστώ μαζί σας για να αποκτήσετε γνώση και εμπιστοσύνη στο σύστημα WEBASTO και στο after sales της.

 

Κατ΄ αρχήν μιλάει φυσιολογικά και δεν απευθύνεται σε μένα σαν να είμαι βλάκας (όπως κάνουν οι περισσότεροι τεχνικοί προσπαθώντας να αποφύγουν δύσκολες ερωτήσεις οι οποίες θα δείξουν την έλλειψη γνώσεών τους). Γρήγορα καταλαβαίνει ότι έχω γνώσεις και μου μιλάει στην γλώσσα των τεχνικών δίνοντάς μου να καταλάβω τα πάντα γύρω από τη λειτουργία της και τον τρόπο με τον οποίο τα κακής ποιότητας πετρέλαια την επηρεάζουν.

Χτυπάει λοιπόν την εξάτμισή της WEBASTO και από μέσα πέφτουν μπόλικα στερεά κατάλοιπα. Ξέρουμε τώρα ότι σίγουρα δεν έκαιγε καλά, λόγω έλλειψης αέρα και το συζητάμε. Παράλληλα αρχίζει να ξηλώνει το σύστημα και για ακόμη μια φορά χαίρομαι που επέλεξα αυτή τη θέρμανση, αφού ως εξωτερική συσκευή, τα κορίτσια είναι μέσα και περνούν την ώρα τους ευχάριστα.

Και να το πρώτο ¨λαυράκι¨.

Βγάζει τον σωλήνα εισαγωγής αέρα καύσης και ως εκ θαύματος, τρέχει από μέσα μπόλικο λασπονεράκι που δείχνει ότι ήταν βουλωμένο!

Τότε θυμάμαι, ότι λίγες μέρες πριν, περάσαμε μέσα από μια μεγάλη λακκούβα με νερά και προφανώς, παρόλο ότι είναι ψηλά η είσοδος, κάποια από αυτά πέρασαν μέσα. Έτσι, η καύση γινόταν με πολύ μεγάλη δυσκολία και σιγά – σιγά, συσωρεύθηκαν υπολοίματα που στερεοποιηθήκαν.

Έτσι, το σύστημα ήρθε και ¨έδεσε¨.

 

Το βάλαμε μπροστά με την ελπίδα να πετάξει από την εξάτμιση και τα υπόλοιπα ώστε να την βγάλουμε ¨φτηνά¨, αλλά δεν μας έκανε το χατίρι. Έβγαλε άσπρο καπνό με ένταση, δείχνοντας ότι πάει να πάρει μπρος και να καθαρίσει (καθαρό είναι όταν δεν έχει απολύτως καθόλου χρώμα), αλλά λίγο αργότερα σταμάτησε και άρχισε να αναβοσβήνει το λαμπάκι προβλήματος στην καμπίνα.

Τελικά η συσκευή ξηλώθηκε και αντικαταστάθηκε η κεραμική πλάκα (σημείο ανάφλεξης- καύσης) που ήταν χάλια, ενώ υπόλοιπος θάλαμος καύσης, που ήταν και αυτός γεμάτος πουρί, πλύθηκε με χημικά και επέστρεψε καινούριος.

Η WEBASTO μπήκε στη θέση της και η δοκιμή έδειξε ότι δουλεύει άψογα και πάλι.

 

Τελικά:

Η όλη διαδικασία με γέμισε γνώση και ικανοποίηση τόσο για το ίδιο το σύστημα θέρμανσης (είχα κάποιους ενδοιασμούς στην αρχή), όσο και για τον άνθρωπο που ανέλαβε την επισκευή του (service WEBASTO: Παναγιώτης Κοντομίχαλος 6972283608 -επικοινωνείτε με την άδειά του-).

 

Έμαθα:

Το πρόβλημά μου προέκυψε από συνδυασμό του βουλώματος στην εισαγωγή αέρα καύσης και την κακή ποιότητα του καυσίμου.  

Τα πετρέλαια έχουν μέσα παραφίνη (από τη φύση τους) η οποία θα έπρεπε να έχει αφαιρεθεί κατά το φιλτράρισμά της στο διυλιστήριο. Οι εταιρείες όμως για να μειώσουν το κόστος το περνάνε στα γρήγορα και έτσι το ποσοστό παραμένει υψηλό. Για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα η λύση είναι α) βελτιωτικά, β) πρόσμιξη με καθαρό πετρέλαιο, γ) πρόσμιξη με βενζίνη σε ποσοστό 10% επί του συνόλου της δεξαμενής (μου το είχαν προτείνει και άλλοι αλλά το φοβόμουν).

 

Η WEBASTO είναι τοποθετημένη έτσι ώστε να μην περνάνε μέσα καθόλου καυσαέρια. Εάν παρατηρήσετε οποιαδήποτε μυρωδιά, είναι πιθανό οι σωλήνες που μεταφέρουν το θερμό αέρα μέσα: α) να έχουν φύγει από τη θέση τους β) να έχουν ανοίξει κάπου. Είναι απολύτως απαραίτητο να επισκευάσετε τη βλάβη.

¨Ψηφιακό ρεκτιφιέ¨

Πριν από  λίγο καιρό ταξιδέψαμε παρέα με ένα φιλικό ζευγάρι που μόλις είχαν κάνει αναβάθμιση τον κινητήρα με το software της TEC POWER (από 90 άλογα σε 120, αν θυμάμαι καλά).

Στην επιστροφή τα ¨πατήσαμε¨ και παρ΄ όλο ότι το αυτοκίνητοτροχοσπιτάκι τους είναι 6-7 χρονών, με ¨παίζανε στα ίσα¨ (εμείς 130cv καινούρια). Βεβαίως, η αεροδυναμική τους είναι καλύτερη (δεν έχουν σοφίτα) και είναι περίπου 200κ. ελαφρύτεροι (γενικά μικρότερο το όχημα).

Όσο ήμασταν μαζί, μου μίλησαν με ενθουσιασμό για την βελτίωση της υποδύναμης και τα πλεονεκτήματά της, αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι είχαν διαφορά και στην κατανάλωση. Ειδικός δεν είμαι, αλλά μου φαίνεται κουφό, γιατί αύξηση υποδύναμης κανονικά σημαίνει και αύξηση στην κατανάλωση.

 

Με έζωσαν τα φίδια και άρχισα να την ψάχνω στο internet. Υπάρχουν πάρα πολλές αναφορές με ενθουσιώδη περιγραφές αλλά μου φαίνονται ύποπτες (marketing). Κάποιοι αναφέρουν ότι είχαν μικρή βελτίωση αλλά τελικά άξιζαν τα λεφτά που έδωσαν και κάποιοι (ελάχιστοι), ζήτησαν απεγκατάσταση και επιστροφή χρημάτων.

 

Γενικά για την ιστορία, πρόκειται για ένα λογισμικό (software) που εγκαθιστά ο ειδικός στον εγκέφαλο του αυτοκινήτου και αλλάζει τα δεδομένα λειτουργίας του κινητήρα.     

 

Μετά από ώριμη σκέψη (είναι γνωστό ότι είμαι επιρρεπής στις βελτιώσεις και τις πατέντες γενικός), σήμερα το πρωί έγινε εγκατάσταση του εν λόγω ¨ψηφιακού ρεκτιφιέ¨ και οι πρώτες εντυπώσεις είναι αρκετά ενδιαφέρουσες.

 

Θα σας τα πω όλα όταν γυρίσω.

 

Καλό Πάσχα και μην ξεχνάτε να λέτε στους ανθρώπους που αγαπάτε πόσο σημαντικοί είναι για σας.  

Προσεχώς καλοκαίρι

Φίλοι μου Camperlovers

 

Ο καιρός άνοιξε για τα καλά και όσοι δεν κάνουν διακοπές με το αυτοκινουμενοτροχοσπιτάκι τους τον χειμώνα (οπότε είναι πάντα έτοιμο), έχουν πέσει με τα μούτρα στην προετοιμασία του για τις διακοπές του Πάσχα.

 

Με την ευκαιρία, θα ήθελα από κάποιον έμπειρο χρήστη αυτοκινούμενου – ταξιδευτή, να γράψει ένα άρθρο για την προετοιμασία του το καλοκαίρι αλλά και τον χειμώνα. Η ιδέα είναι να υπάρχει μια λίστα (με σειρά προτεραιότητας) που θα υποδεικνύει τα σημεία προσοχής και τι πρέπει να κάνει, πχ Έλεγχος διαρροής υγραερίου: Με ένα πινέλο που προηγουμένως έχουμε βουτήξει σε διάλυμα σαπουνιού για τα πιάτα, περνάμε όλες τις συνδέσεις. Αν υπάρχει απώλεια θα κάνει φούσκα. Σε τέτοια περίπτωση πάμε σε ειδικό. Κλπ, κλπ   

 

Έχω δεχτεί εκατοντάδες mail τις τελευταίες μέρες με ιδέες και προτάσεις για το blog που με βάζουν στην ¨μπρίζα¨, αλλά γρήγορα τραβάω καλώδιο, γιατί όπως έχετε καταλάβει, πριν γράψω κάτι το περνάω από χίλια κύματα.

Σας ετοιμάζω όμως:

• Ντουλάπι στα πλαϊνά του αυτοκινούμενου (¨όλα τα λεφτά¨ βάζω μέσα τα βρώμικα και τέλος).
• Καλύμματα για τους καναπέδες και τα καθίσματα οδηγού – συνοδηγού (πολύ ευχάριστη διαδικασία και με κέρδος 300^Ε).
• Εγκατάσταση δεύτερης κασετίνας χημικής τουαλέτας (δεν ξαναφεύγω από τέλειο spot επειδή γέμισε).
• Τα υπέρ και κατά των διακοπών με αυτοκινούμενο (τα ¨κατά¨ είναι πολλά αλλά τα ¨υπέρ¨ δεν ¨παίζονται¨).

 

ΥΓ. Σε λίγες μέρες η Σελήνη (το camper μας) κλείνει χρόνο. Αν δείτε νύχτα οικογένεια να χορεύει γυμνή γύρω από την φωτιά, δίπλα σε λίμνη, το γιορτάζουμε. Είστε ευπρόσδεκτοι.

 

Να είστε πάντα καλά.  

Ευχαριστούμε.

Θεωρώ το internet ένα από τα πιο σημαντικά δώρα του ανθρώπου προς τον άνθρωπο.

Με ένα σύμπαν πληροφοριών στη διάθεσή μας είναι πολύ πιο εύκολο σήμερα να ενημερωθούμε και να ενημερώσουμε με τρόπο άμεσο και ουσιαστικό.

 

Το Camper Lovers πέρασε σήμερα τις 20.000 επισκέψεις σε διάστημα 16 μηνών και έρχεται πρώτο στις προτιμήσεις των επισκεπτών του internet που αναζητούν πληροφορίες για αυτοκινούμενο.

Στην πράξη, έχετε τιμήσει την προσπάθεια να τεκμηριώνουμε την άποψή μας για ζητήματα που μας έχουν απασχολήσει. Αυτό μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε προς την ίδια κατεύθυνση και να εμπλουτίσουμε ακόμη περισσότερο τη θεματολογία του.    

 

 

Στατιστικά αποτελέσματα επισκεψιμότητας (gmail).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

Ευχαριστούμε για  την εμπιστοσύνη που μας δείχνετε.

Ένας βιολιστής στο μετρό…

Ένας βιολιστής στο μετρό…

Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου, ένας άντρας κάθισε σε ένα κεντρικό σταθμό του μετρό και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά.
Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπροστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους.
Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικας κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου. Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον  άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός. Πιο πολύ από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε μαζί του ένα τρίχρονο αγόρι που ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του τον τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους. Το παιδί κοιτούσε συνεχώς προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν. Το ίδιο επαναλήφθηκε και με άλλα παιδιά και τους γονείς τους, οι οποίοι -χωρίς καμία εξαίρεση – τα τράβαγαν για να συνεχίσουν το δρόμο τους.

 Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά σταμάτησαν για να ακούσουν – έστω και για λίγο – μόνο 6 άνθρωποι. Περίπου 20 άνθρωποι έριξαν χρήματα στο καπέλο καθώς συνέχιζαν να περπατούν, χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα του βηματισμού τους. Η συνολική είσπραξη ήταν 32 δολάρια. Όταν η μουσική σταμάτησε και υπήρξε σιωπή, κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε, ούτε υπήρξε κανενός άλλου είδους αναγνώριση.

 Αυτό που δεν ήξερε κανείς ήταν ότι ο συγκεκριμένος βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, και έπαιζε με ένα βιολί Stradivarius αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων, κατασκευασμένο από τον ίδιο τον Antonio Stradivari το 1713. Δύο ημέρες νωρίτερα, ο Joshua Bell έπαιξε σε ένα κατάμεστο θέατρο της Βοστώνης και η τιμή ενός κάτω-του-μετρίου εισιτηρίου ήταν 100 δολάρια. Ο Bell αμείβεται με περίπου 1000 δολάρια το λεπτό!

 Το συγκεκριμένο πείραμα, δηλαδή το να παίξει ο Joshua Bell στο σταθμό του μετρό incognito, οργανώθηκε από την εφημερίδα Washington Post, ως μέρος μιας κοινωνικής μελέτης περί του τι εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τι μας αρέσει, και σε τι δίνουμε προτεραιότητα. Η γενική περιγραφή του πειράματος ήταν: «Σε ένα συνηθισμένο περιβάλλον, σε μια ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε το ωραίο;
Σταματάμε για να το ευχαριστηθούμε;

Αναγνωρίζουμε το ταλέντο σε ένα μη-αναμενόμενο περιβάλλον;»

 Πηγή: Washington Post, http://www.washingtonpost.com/wp-dyn…040401721.html
(μεταφρασμένη περίληψη)

 

Η ιστορία αυτή στάλθηκε από συγγενικό μου πρόσωπο εχθές –σε ευχαριστώ Ελιάννα- και διαβάζοντάς την σκέφτηκα ότι περιέχει στη βάση της ένα από τα πιο δυνατά ερωτήματα για τις μέρες που διανύουμε σε σχέση με τη ζωή που κάνουμε.

Δε νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος εκεί έξω που να μην ένιωσε έστω και για λίγο απογοητευμένος με την κατάληξή της. Κάποιοι, ταυτισμένοι με τον καλλιτέχνη, όπως εγώ, ένιωσαν θλίψη, για τον τρόπο με τον οποίο έχουμε παραδοθεί στην κατανάλωση πάσης φύσης προϊόντων που καταιγιστικά δεχόμαστε από την εμπορική προπαγάνδα. Έτσι, είναι εντελώς αδύνατο να βρεθεί χώρος και χρόνος στη ζωή μας για το εξαιρετικής ποιότητας διαφορετικό που θα συναντήσουμε. Αλλά το χειρότερο είναι, ότι ακόμα και όταν αυτό συμβεί, θα το προσπεράσουμε γιατί το περιτύλιγμά του (στην περίπτωση του Joshua Bell το μετρό) δεν ¨ταιριάζει¨ με αυτό που το ένστικτό μας λέει (αν το ακούμε), ότι το περιεχόμενο είναι πολύ καλής ποιότητας.

Φαίνεται σαν να έχουμε αποφασίσει ότι είναι καλύτερα να έχουμε πολλά και ας είναι μέτρια (ίσως βρεθεί κάτι καλό εκεί μέσα), παρά να ξοδέψουμε χρόνο για το απολύτως απαραίτητο καλής ποιότητας. Αυτή τη σκέψη επιβεβαιώνει η αλόγιστη κατανάλωση αγαθών και συναισθημάτων, οποιασδήποτε μορφής και προέλευσης που παρατηρούμε (και στους εαυτούς μας) τα τελευταία χρόνια, παρασύροντας ολόκληρο τον πλανήτη σε μια απίστευτη δίνη καταστροφής.

Όλα αυτά, την ίδια στιγμή που αν απαντήσουμε ειλικρινά στους εαυτούς μας τι ζωή ονειρευόμαστε για το υπόλοιπο της ζωής μας (και των παιδιών μας), δεν περιλαμβάνεται τίποτα από όσα με μανία καταναλώνουμε.

Αν αντικειμενικός μας σκοπός είναι να ζήσουμε ευτυχισμένοι, γνωρίζουμε ότι τίποτα απ΄ όλα τα ¨καλούδια¨ που λαμπυρίζουν γύρο μας δεν είναι αυτό που θα το εξασφαλίσει. Αντίθετα, όσο περισσότερα έχουμε τόσο περισσότερος είναι ο χρόνος που θα χρειαστούμε για να τα συντηρήσουμε, ή τόσο μεγαλύτερη η αγωνία να μην τα χάσουμε.

Έτσι δεν μένει χώρος για τίποτα άλλο.

 Το να προσπεράσουμε τον Joshua Bell στο μετρό σηματοδοτεί την έλλειψη προσοχής στον διπλανό μας που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να είναι το ταίρι μας. Ο άνθρωπος που μαζί του θα μπορούσαμε να ζήσουμε τη χαρά της ζωής πραγματοποιώντας τον αντικειμενικό μας σκοπό, να είμαστε ευτυχισμένοι.

Ας αρχίσουμε επιτέλους να απαντάμε με ειλικρίνεια στο γιατί και όχι στο τι θέλουμε να έχουμε.

Δες το video στο you tube

 Ευχαριστώ.