Για να μπορεί κάποιος να ελέγχει τη θερμοκρασία ντάλα καλοκαίρι στο εσωτερικό του αυτοκινούμενου χρειάζεται ή να βάλει air-condition (γεννήτρια, φασαρία, βάρος, κόστος, κλπ), ή να το έχει μόνιμα στη σκιά (και να χάσει πολλά άλλα ωραία μέρη που δεν έχουν σκιά) ή να βάλει αλεξήλια* στα παράθυρα!!! Τόσο απλά.
*Όλα τα παράθυρα έχουν αλεξήλια αλλά από μέσα (στη συσκότιση). Αυτό σημαίνει ότι για να κόψεις τον ήλιο πρέπει να κλείσεις το άνοιγμα, άρα αέρας γιοκ + μετάδοση μεγάλης ποσότητας θερμοκρασίας στο εσωτερικό . Τελικά η θερμοκρασία αθροίζεται και μέσα γίνεται φούρνος.
Με τα αλεξήλια τοποθετημένα από την έξω πλευρά έχουμε στην πράξη και σκιά και ανοιχτό το παράθυρο για να μπαινοβγαίνει ο αέρας.
Παρ΄ όλο ότι ακούγεται κουφό, καταφέραμε να κατεβάσουμε με αυτόν τον τρόπο τη θερμοκρασία στο εσωτερικό, τόσο, ώστε να μην χρειαζόμαστε τίποτα άλλο. Τις ημέρες που έχει έστω και ελάχιστο αεράκι, η θερμοκρασία στο εσωτερικό ήταν πέντε με εφτά βαθμούς χαμηλότερη απ΄ έξω.
Εφαρμογή έγινε τόσο στο μεγάλο παράθυρο οροφής που είναι το πιο σημαντικό από όλα να είναι καλυμμένο, όσο και στα υπόλοιπα πλαϊνά εκτός από τα σοφίτας που είναι φιμέ.
Η κατασκευή.
Μέτρησα τις διαστάσεις από τα παράθυρά μου και αγόρασα: πολύ καλής ποιότητας αλουμινόπανο, βρακολάστιχο με φάρδος 1,5 εκ., λάστιχο στρογγυλό μαύρο, θερμοσυστελλόμενο και ένα φύλο αλουμινίου περίπου 25Χ25 με πάχος 01εκ. περίπου.
Το παράθυρο οροφής
Για το παράθυρο οροφής έκοψα το πανί τρία εκατοστά μεγαλύτερο από κάθε πλευρά για τα γυρίσματα και το γάζωσα προσέχοντας τις γωνίες να μην κλείσουν αφού θα έπρεπε να περάσει από μέσα το λάστιχο.
Στη συνέχεια πήρα το στρογγυλό λάστιχο και το πέρασα μέσα από το λούκι που δημιουργήθηκε περιμετρικά χρησιμοποιώντας μια παραμάνα με την οποία το τσίμπησα στην αρχή του.
Αφού πέρασα όλο το λάστιχο, έδεσα τις άκρες μεταξύ τους και δημιουργήθηκε έτσι μια κουκούλα η οποία αγκαλιάζει το παράθυρο οροφής.
Η τελική μορφή που έχει είναι αυτή …
Και παρ΄ όλο ότι φαίνεται χάλια, όταν τεντώσει πάνω στο οροφής είναι μια χαρά. Αν το κάνετε μάλιστα αρκετά σφιχτό θα μπορείτε να κινήστε με το αλεξήλιο χωρίς πρόβλημα (ράψτε και κανένα εφεδρικό καλού – κακού όμως). Φωτογραφία από το αλεξήλιο τοποθετημένο, όταν το θυμηθώ.
Τα πλαϊνά
Τα πλαϊνά αλεξήλια ράβονται χωρίς να υπολογίζω λούκι γιατί θα πιάσουν με εντελώς διαφορετικό τρόπο πάνω στα παράθυρα.
Παίρνω το φύλλο αλουμινίου και το χαράζω έτσι ώστε να δημιουργηθούν λωρίδες 1,5 εκ.
Με το ψαλίδι κόβω κάθετα στα 5εκ. και με την πένσα (πάνω κάτω) τα αφαιρώ.
Τελικά έχω μακρόστενα κομμάτια 1,5Χ5 εκατοστών με τα οποία θα φτιάξω γάντζους.
Τσακίζω τη μια πλευρά και πιέζοντας με την πένσα έχω ένα πολύ δυνατό πιάσιμο για το βρακολάστιχο.
Επειδή όμως θέλω μεγαλύτερη αντοχή και προστασία του παραθύρου από γραντζουνίσματα (μη ξεχνάμε ότι είναι πλαστικό), βάζω από πάνω θερμοσυστελλόμενο, από αυτά που χρησιμοποιούν οι ηλεκτρονικοί για τα καλώδιά τους.
Το ζεσταίνω και παίρνει το σχήμα της κατασκευής μου καθώς συστέλλεται. Αυτό δημιουργεί προστασία και δίνει επιπλέον μηχανική αντοχή.
Στη συνέχεια λυγίζω το λαμάκι και έχω το γάντζο που θέλω.
Τώρα, ράβω το λάστιχο στα πλάγια από τα αλεξήλια αφήνοντας αφήνοντας μια μικρή απόσταση από την άκρη (που είναι και η άκρη από το παράθυρο), για να έχει περιθώριο να τεντώσει. Όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση τόσο πιο σφιχτά θα κάθεται.
και το αποτέλεσμα είναι αυτό.
Είναι πανεύκολο στην τοποθέτηση, δεν το παίρνει ο αέρας με τίποτα, δεν έχει βάρος, πλένεται εύκολα, και κάνει εξαιρετική σκιά.
Όλα τα παράθυρα μου στοίχησαν 10Ε και δύο ώρες δημιουργικής απασχόλησης.
Δημοσιεύθηκε από Sun 
Δημοσιεύθηκε από Sun 