CAMPER LOVERS

Το τρυπάνι είναι από τα τελευταία εργαλεία που έπιασα στα χέρια μου. Πρέπει να ήμουνα σχεδόν 10χρονών όταν ο πατέρας μου αισθάνθηκε ασφάλεια και μου το έδωσε. Ήταν όμως ένα βαρύ εργαλείο που δύσκολα μπορούσα να κάνω κουμάντο και ο κίνδυνος ατυχήματος ήταν μεγάλος. Έτσι, συνέχισα να κάνω τις κατασκευές μου με ένα χειροκίνητο μέχρι που είδα ένα διαφημιστικό στην εφημερίδα για ένα μικρών διαστάσεων τρυπάνι και μου τρέξαν τα σάλια. Πρέπει να ήταν πολύ ακριβό για μας και αποκλείστηκε η αγορά του με συνοπτικές διαδικασίες.

Στην αρχή του καλοκαιριού η σύντροφός μου (πρώτη μαστοράντζα), χρειάστηκε να τρυπήσει κάποια υλικά για μια κατασκευή της. Καθώς την παρακολουθούσα να χρησιμοποιεί το τρυπάνι με δυσκολία, βρήκα το δώρο που θα της έκανα. Ένα καινούριο DREMEL με όλα τα εργαλεία που υπάρχουν σε τσαντάκι και πατέντα ποδοδιακόπτη. Ειδικά το τελευταίο θεωρώ ότι είναι από τα πιο σημαντικά αξεσουάρ και απορώ πως και δεν υπάρχει (ρωτούσα στα μαγαζιά  και με ειρωνευόντουσαν: γιατί, κουράζεσαι να το ανοιγοκλείνεις;).

 

Το ηλεκτρικό σχέδιο των συνδέσεων 

 

 

 

 

Το πακέτο περιλαμβάνει: DREMEL ντίζα επιμήκυνσης για το DREMEL, δύο ταμπακιέρες με ότι σκατουλάκι κυκλοφορεί για DREMEL (τρυπανάκια, γυαλιστικά, τροχούς για διάφορα υλικά, κλπ, κλπ), τον ποδοδιακόπτη  και μια προέκταση για να το δουλεύει έξω με την άνεσή της.  

 

 

 

 

 

 

Κανονικά το DREMEL έχει δικό του τσαντάκι αλλά επειδή ήταν ότι έπρεπε για να βάλω μέσα τις χιονοαλυσίδες του αυτοκινούμενου, της πήρα ένα άλλο, από αυτά που βάζουν μέσα οι ηλεκτρονικοί τα εργαλεία τους και έτσι, χώρεσαν και οι ταμπακιέρες.

Η ντίζα που φαίνεται στο πάνω μέρος είναι πιασμένη με βέλκρο. 

 

 

 

 

 

 

Το DREMEL με την ντίζα και 250 εξαρτήματα έκανε 80^Ε.

Το τσαντάκι 50^Ε

Ο ποδοδιακόπτης 6^Ε.

Τα καλώδια, κλπ 15^Ε

Οι ταμπακιέρες και οι δύο 5^Ε

 

Τι να της έπαιρνα… φόρεμα;

Η οριζοντίωση είναι ένα ζήτημα που, απ΄ ότι έχω καταλάβει, τους περισσότερους τους αφήνει αδιάφορους. Όπως νάναι και όπου νάναι. Τους βλέπω λοιπόν (έλληνες και ξένους) αραγμένους μέρες ολόκληρες πάνω στην πλαγιά με ανάποδη κλίση (τα κεφάλια προς τα κάτω) και μου γυρνάνε τα έντερα.

Εμείς χρησιμοποιούμε ακόμη τον παραδοσιακό τρόπο (τάκους και αλφάδι) γιατί μέχρι στιγμής, κανένα σύστημα απ΄ όσα έχουμε δει στην πράξη (με λογική τιμή και βάρος), δεν φαίνεται να μπορεί να μας φέρει στα ίσια σε δύσκολα σημεία όπως: μαλακό ή έντονα ανομοιόμορφο έδαφος, κλπ. Είχαμε λοιπόν, ένα κλασικό αλφάδι που βγάζαμε από το ντουλάπι, βάζαμε στο πάτωμα πίσω μας και με μικρομετρικά γκαζάκια – φρενάκια το φέρναμε. Έτσι βέβαια ακούγεται απλό. Στην πράξη όμως, αυτό το γύρνα πίσω, κοίτα – διόρθωσε, κλπ, μπορεί να γίνει πολλές, πολλές φορές, τόσες που…

Εκείνο το βράδι βρισκόμασταν κάπου στην Πίνδο. Ήμουν κουρασμένος από το ταξίδι, η πλάτη μου με πέθαινε, τα κορίτσια κοιμόντουσαν από ώρα και έπρεπε να οριζοντιώσω. Δεν με πείραξε που βγήκα να βάλω τάκους (δεν έβρεχε), αλλά αυτό το γύρνα κοίτα – διόρθωσε – γύρνα κοίτα διόρθωσε, με ¨πέθανε¨. Έτσι, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι την επόμενη φορά που θα χρειαζόταν οριζοντίωση τα πράγματα θα ήταν πιο απλά. Η επόμενη φορά ήρθε και μαζί της άλλες εκατό και δεν ήταν πιο απλά. Για πολύ καιρό έψαχνα να βρω τι υπάρχει από αλφάδια, που θα μπει, πως θα μπει (αλλά και βγει), κλπ. Μέχρι που έφτασα στο όριο της έρευνας και πριν από λίγο καιρό είχα χρόνο και προχώρησα στην παρακάτω κατασκευή.

Την αφιερώνω σε όλους εσάς που δεν μπορείτε να κοιμηθείτε ούτε με μια μοίρα διαφορά.

 

Για αλφάδι χρησιμοποίησα ένα από αυτά που χρησιμοποιούν οι φωτογράφοι για τις κάμερές τους. Είναι μικρό και μπορεί να μου δείξει με διάφορους τρόπους την κλίση. Οι διαστάσεις του είναι περίπου 1,5Χ2,5 και έχει αυλάκια στη μια πλευρά για να μπαίνει στη θέση φλας της φωτογραφικής μηχανής, πράγμα που ήταν η αιτία της επιλογής του. Το κόστος του είναι στα 15Ε, περίπου.

 

 

 

 

Πήρα από μια zenith τη βάση του φλας (τη χαλασμένη μηχανή την αγόρασα 5Ε από το παζάρι). Εναλλακτικά υπάρχει ως ανταλλακτικό στα καταστήματα με φωτογραφικά είδη απ΄όπου θα αγοράσετε και το αλφάδι).

 

 

 

 

 

Και το κόλλησα (εποξική ταχείας) πάνω σε ένα φύλο αλουμίνιο 2Χ4 περίπου.

 

 

 

 

 

 

Μετά, πήρα τη συσκευασία από τα αυτόφωτα που χρησιμοποιούνε τα πιτσιρίκια για να κάνουν βραχιόλια και κολιέ (πρόκειται για σωλήνες που έχουν μέσα δύο συστατικά που όταν τσακίσεις τον σωλήνα σπάει η εσωτερική φιάλη και το μίγμα φωσφορίζει -όπως καταλάβατε δεν γνωρίζω πως λέγεται αυτό το πράγμα-) και το έκοψα έτσι ώστε να κάνω πλάτη για τη βάση. Η πλάτη αυτή είναι απολύτως απαραίτητη (σε μένα) για να δημιουργηθεί μια ρυθμιζόμενη ανάρτηση που θα μου επιτρέψει να στήσω το αλφάδι σωστά. Κατέληξα σε αυτή τη λύση όταν έκανα μερικές δοκιμές για τοποθέτηση και διαπίστωσα ότι μου ήταν εντελώς αδύνατο να το βάλω κάπου χωρίς να έχω ανάγκη για μικρομετρική διόρθωση εκ των υστέρων (σετάρισμα).    

 

 

 

 

Στη συνέχεια κολλάω και τα τρυπάω όλα μαζί. Η κίτρινη και πράσινη ταινίες που φαίνονται είναι αυτοκόλλητα διπλής όψης. Τις χρησιμοποίησα για να μη μου φεύγει καθώς το βίδωνα στο ταμπλό.

 

 

 

 

 

 

 

Αυτή είναι η τελική του θέση. Το αλφάδι μπαίνει (και βγαίνει) συρταρωτά από το πλάι. Όπως βλέπετε, υπάρχουν βίδες δεξιά και αριστερά ώστε να μπορώ να αλλάζω τη γωνία του διαμήκη κατά βούληση, πετυχαίνοντας να το στήσω ακριβώς όπως μου δείχνει ένα άλλο αλφάδι που βρίσκεται στο πάτωμα (το σετάρισμα που έλεγα).                       

 

 

 

 

 

 

Προκειμένου λοιπόν α) να μην εμποδίζει τον χειρισμό του αυτοκινήτου, β) να έχουμε τέλεια οπτική επαφή (γωνία, κλπ), γ) να έχει ελεύθερο χώρο γύρο του για να μπαινοβγαίνει, δ) να μην σκιάζεται από κάποια συσκευή ή αντικείμενο ώστε να φωτίζεται από την μπλαφονιέρα, ε) να μην πληγωθεί επικίνδυνα το αυτοκίνητο (καλώδια πίσω από το ταμπλό, κλπ) μπήκε σ΄ αυτή τη θέση.

 

 

 

 

Να είστε όλοι καλά και να ετοιμάσετε το αυτοκινούμενο για το χειμώνα.

Για να μπορεί κάποιος να ελέγχει τη θερμοκρασία ντάλα καλοκαίρι στο εσωτερικό του αυτοκινούμενου χρειάζεται ή να βάλει air-condition (γεννήτρια, φασαρία, βάρος, κόστος, κλπ), ή να το έχει μόνιμα στη σκιά (και να χάσει πολλά άλλα ωραία μέρη που δεν έχουν σκιά) ή να βάλει αλεξήλια* στα παράθυρα!!! Τόσο απλά.

 *Όλα τα παράθυρα έχουν αλεξήλια αλλά από μέσα (στη συσκότιση). Αυτό σημαίνει ότι για να κόψεις τον ήλιο πρέπει να κλείσεις το άνοιγμα, άρα αέρας γιοκ + μετάδοση μεγάλης ποσότητας θερμοκρασίας στο εσωτερικό . Τελικά η θερμοκρασία αθροίζεται και μέσα γίνεται φούρνος.

Με τα αλεξήλια τοποθετημένα από την έξω πλευρά έχουμε στην πράξη και σκιά και ανοιχτό το παράθυρο για να μπαινοβγαίνει ο αέρας.

Παρ΄ όλο ότι ακούγεται κουφό, καταφέραμε να κατεβάσουμε με αυτόν τον τρόπο τη θερμοκρασία στο εσωτερικό, τόσο, ώστε να μην χρειαζόμαστε τίποτα άλλο. Τις ημέρες που έχει έστω και ελάχιστο αεράκι, η θερμοκρασία στο εσωτερικό ήταν πέντε με εφτά βαθμούς χαμηλότερη απ΄ έξω.

Εφαρμογή έγινε τόσο στο μεγάλο παράθυρο οροφής που είναι το πιο σημαντικό από όλα να είναι καλυμμένο, όσο και στα υπόλοιπα πλαϊνά εκτός από τα σοφίτας που είναι φιμέ.    

 

Η κατασκευή.

Μέτρησα τις διαστάσεις από τα παράθυρά μου και αγόρασα: πολύ καλής ποιότητας αλουμινόπανο, βρακολάστιχο με φάρδος 1,5 εκ., λάστιχο στρογγυλό μαύρο, θερμοσυστελλόμενο και ένα φύλο αλουμινίου περίπου 25Χ25 με πάχος 01εκ. περίπου.

 

Το παράθυρο οροφής

Για το παράθυρο οροφής έκοψα το πανί τρία εκατοστά μεγαλύτερο από κάθε πλευρά για τα γυρίσματα και το γάζωσα προσέχοντας τις γωνίες  να μην κλείσουν αφού θα έπρεπε να περάσει από μέσα το λάστιχο.                                                                                                                                                   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στη συνέχεια πήρα το στρογγυλό λάστιχο και το πέρασα μέσα από το λούκι που δημιουργήθηκε περιμετρικά χρησιμοποιώντας μια παραμάνα με την οποία το τσίμπησα στην αρχή του.

 

 

 Αφού πέρασα όλο το λάστιχο, έδεσα τις άκρες μεταξύ τους και δημιουργήθηκε έτσι μια κουκούλα η οποία αγκαλιάζει το παράθυρο οροφής.

 

 

 

Η τελική μορφή που έχει είναι αυτή …

 Και παρ΄ όλο ότι φαίνεται χάλια, όταν τεντώσει πάνω στο οροφής είναι μια χαρά. Αν το κάνετε μάλιστα αρκετά σφιχτό θα μπορείτε να κινήστε με το αλεξήλιο χωρίς πρόβλημα (ράψτε και κανένα εφεδρικό καλού – κακού όμως). Φωτογραφία από το αλεξήλιο τοποθετημένο, όταν το θυμηθώ.

 

 

 

Τα πλαϊνά

 

Τα πλαϊνά αλεξήλια ράβονται χωρίς να υπολογίζω λούκι γιατί θα πιάσουν με εντελώς διαφορετικό τρόπο πάνω στα παράθυρα.

 

 

 

 

 Παίρνω το φύλλο αλουμινίου και το χαράζω έτσι ώστε να δημιουργηθούν λωρίδες  1,5 εκ.

 

         

 Με το ψαλίδι κόβω κάθετα στα 5εκ. και με την πένσα (πάνω κάτω) τα αφαιρώ.

   

  

 Τελικά έχω μακρόστενα κομμάτια 1,5Χ5 εκατοστών με τα οποία θα φτιάξω γάντζους.

 

 

 

 Τσακίζω τη μια πλευρά και πιέζοντας με την πένσα έχω ένα πολύ δυνατό πιάσιμο για το βρακολάστιχο.  

 

 

 

 

 

Επειδή όμως θέλω μεγαλύτερη αντοχή και προστασία του παραθύρου από γραντζουνίσματα (μη ξεχνάμε ότι είναι πλαστικό), βάζω από πάνω θερμοσυστελλόμενο, από αυτά που χρησιμοποιούν οι ηλεκτρονικοί για τα καλώδιά τους.

 

Το ζεσταίνω και παίρνει το σχήμα της κατασκευής μου καθώς συστέλλεται. Αυτό δημιουργεί προστασία και δίνει επιπλέον μηχανική αντοχή.

 

 

 

 Στη συνέχεια λυγίζω το λαμάκι και έχω το γάντζο που θέλω.

 

 

 

 Τώρα, ράβω το λάστιχο στα πλάγια από τα αλεξήλια αφήνοντας  αφήνοντας μια μικρή απόσταση από την άκρη (που είναι και η άκρη από το παράθυρο), για να έχει περιθώριο να τεντώσει. Όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση τόσο πιο σφιχτά θα κάθεται.

 

 

και το αποτέλεσμα είναι αυτό.

 

 

 

 

 

Είναι πανεύκολο στην τοποθέτηση, δεν το παίρνει ο αέρας με τίποτα, δεν έχει βάρος, πλένεται εύκολα, και κάνει εξαιρετική σκιά.

Όλα τα παράθυρα μου στοίχησαν 10Ε και δύο ώρες δημιουργικής απασχόλησης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αυτοκινούμενο χωρίς φωτοβολταϊκό είναι μακαρονάδα χωρίς αλάτι!

Για λόγους αυτονομίας θεωρώ ότι θα έπρεπε να το έχουν σαν standard από την μάνα τους. Σκεφτείτε ότι η μπαταρία του φορτίζει από το δυναμό του αυτοκινήτου και αν μείνετε χωρίς ρεύμα θα πρέπει να το κάνετε βόλτες για κανένα τετράωρο μέχρι να φορτίσει (και πάλι όχι πλήρως). Στις περιπτώσεις που πηγαίνετε σε οργανωμένους χώρους και παίρνετε ρεύμα από εκεί, δεν υπάρχει πρόβλημα. Το πρόβλημα εμφανίζεται αν κάνετε ελεύθερο κάμπινγκ, οπότε η μόνη πηγή είναι η μπαταρία.

Εγώ εγκατέστησα ένα πολυκρυσταλικό φωτοβολταϊκό 80W και έβαλα ανάμεσα σ΄αυτό και την μπαταρία ένα ρυθμιστή 20A για να κάνει την ¨βρώμικη¨ δουλειά. Τώρα έχω πλήρη αυτονομία σε ρεύμα.

 

Αυτή τη στιγμή είμαι δίπλα στο ποτάμι, η κόρη και η σύντροφός μου κουνιούνται στις αιώρες και εγώ γράφω στο computer ακούγοντας τα πουλιά να τιτιβίζουν. Τραβάω ρεύμα (35W) από το Inverter στο οποίο είναι συνδεμένος και ο φορτιστής του δραπανοκατσάβιδου (50W) και επιβαρύνω την μπαταρία του αυτοκινούμενου ελάχιστα. Έχω παρατηρήσει μάλιστα ότι ακόμη και σε πλήρη συννεφιά (100% νεφοκάλυψη) δίνει ένα ρεύμα συντήρησης που είναι υπεραρκετό για να έχουμε φουλ ενέργεια τη νύχτα.

 

 

 

 

 

 

  

 

Το ηλεκτρονικό σχέδιο της εγκατάστασης

  

 

Την εγκατάσταση την έκανα έτσι ώστε να επιβαρύνω με τρύπες το αυτοκινούμενο όσο γίνεται λιγότερο. Δεν ελιναι λίγες οι περιπτώσεις που εγκαταστάτες έκαναν ζημιά στην οροφή για να στηρίξουν συσκευές. Επειδή τα φωτοβολταϊκά είναι ελαφριά κάθονται μια χαρά κολλημένα.

 

 

 

 

Έτσι, το φωτοβολταϊκό το κόλλησα στην οροφή με σιλικόνη αφού προηγουμένως βίδωσα επάνω του αλουμινογωνιές για να έχω πέλμα από κάτω και να πιάσει καλά η κόλα. Με τον τρόπο αυτό μπορώ να τα βγάλω όποτε θέλω χωρίς πρόβλημα.

 

 

 

 

 

 

Ανάμεσα στην οροφή και το φωτοβολταϊκό έβαλα φελιζόλ για θερμομόνωση και άφησα ένα κενό περίπου τρία εκατοστά για να αερίζεται και να μην μαζεύει υγρασία. Αυτό το έκανα γιατί παρατήρησα ότι ανεβάζει πολύ υψηλή θερμοκρασία από τον ήλιο και δεν ήθελα να περνάει μέσα.

Τρύπα στο εξωτερικό μέρος δεν έγινε πουθενά.

 

 

 

 

 

 

 

 

Το καλώδιο όπως περνάει από την οροφή και πίσω από την βάση της τέντας.

  

Το καλώδιο (χρησιμοποίησα καλώδιο από αυτά που βάζουν στο ταβάνι των σπιτιών για φωτισμό 2Χ2,5mm + 1Χ1,5mm) το πέρασα μέσα, από την επάνω γρίλια του ψυγείου, αφού ήταν το κοντινότερο σημείο

 

 

 

 

 

 

 

 

 

και το κατέβασα μέχρι κάτω στερεώνοντάς το στα πλαϊνά (στην περιοχή του καυστήρα του ψυγείου).

Στο σημείο αυτό έκανα μια διακοπή και έβαλα κλέμα ώστε να λειτουργήσει σαν αναμονή και να συνδεθεί με το υπόλοιπο που θα έρθει από τον ρυθμιστή. Στη συνέχεια άνοιξα τρύπα πίσω από το ψυγείο και κατέβηκα ευθεία κάτω βγαίνοντας στο χώρο των φιαλών. Από κει και πέρα εύκολα πέρασα κάτω από το αυτοκίνητο και όταν έφτασα κάτω από το ντουλάπι που είναι η μπαταρία άνοιξα ακόμη μια τρύπα και μπήκα μέσα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Όλη η διαδρομή του καλωδίου.

  

 

 

 

 

 

 

 

 Ο ρυθμιστής μέσα στο ντουλάπι της μπαταρίας κάτω από τον πλαϊνό καναπέ.

 

 

Οι τρύπες έκλεισαν με σιλικόνη.

Καθ΄ όλη τη διάρκεια της εγκατάστασης είχα σκεπάσει το φωτοβολταϊκό για να μην παράγει ρεύμα και έχω κανένα βραχυκύκλωμα.

 

Παράλληλα με τα καλώδια του φωτοβολταϊκού πέρασα και άλλα που θα μου χρειαστούν μελλοντικά (buzzer για την όπισθεν, κάμερα οπισθοπορείας, κλπ).

 

Συνολικά μου στοίχησε 400^Ε και η εγκατάσταση έγινε σε μια μέρα.  

 

 

ΥΓ. Αυτό που θα ήθελα ακόμη (αλλά δεν γνωρίζω πως να το κάνω) είναι να βρώ τρόπο να φορτίζει από το ίδιο σύστημα και η μπαταρία της μηχανής όταν γεμίζει η μπαταρία του ¨σπιτιού¨. Αν γνωρίζει κανείς από σας πως μπορεί να γίνει…