Από Παρασκευή (που μας πέρασε) είμαστε αραχτοί σε ένα κολπάκι της Χαλκιδικής που ¨αγοράσαμε¨ πριν από καμιά δεκαριά χρόνια και τελευταία το επισκεπτόμαστε συχνά με το camper (ο χειμώνας είναι για την θάλασσα).
Με την μικρή μας συζητάμε τα σχετικά με παλιότερους πολιτισμούς και πρακτικές προστασίας (φρούρια, κλπ) και η σύντροφός μου ρίχνει την ιδέα να πάμε στο κάστρο της Τορώνης.
Κυριακή μεσημέρι το πλησιάζουμε και διαπιστώνουμε ότι υπάρχει εκεί ένα ακόμη camper, οπότε λέμε με μια φωνή ¨Α! camper¨ (όποιος δει πρώτος κερδίζει – κόλπο να κοιτάει έξω και μακριά η μικρή για να μη ζαλίζεται-).
Καθώς πλησιάζω περισσότερο διαπιστώνω ότι αυτοί που το έχουν είναι μερακλήδες και του έχουν βάλει επάνω πονηριές. Κατεβαίνω και πλησιάζω για να το δω καλύτερα οπότε ο τύπος βγαίνει έξω και με υποδέχεται.
Πρόκειται για ένα πολύ συμπαθητικό ζευγάρι πενηντάρηδων, από την Θέρμη Θεσσαλονίκης με ένα ADRIATIK (αν θυμάμαι καλά), που παρ΄ όλο ότι τελικά δεν επισκεφτήκαμε το κάστρο (κάνουν έργα αναστύλωσης) περάσαμε πολύ ωραία ανταλλάσοντας εμπειρίες και απόψεις (και τηλέφωνα).
Κορυφαία στιγμή όταν μας διηγήθηκαν πως τους έκανε έλεγχο ένας τροχαίος στην επαρχία και αναφέρθηκε στον συνάδελφό του:
… όλα εντάξει είναι αυτοκινούμενος οικισμός*
*Οι άδειες γράφουν αυτοκινούμενος οικίσκος.
Ο τύπος όμως δεν παίζεται.
Έχει βάλει στο αυτοκινούμενο υδραυλικά τηλεχειριζόμενα πέλματα (πόδια), με τα οποία κάνει οριζοντίωση στο ¨τσακ¨ χωρίς να κουνηθεί από την θέση του (μεγάλη χλίδα αν βρέχει καρέκλες και πρέπει να βγεις έξω να βάλεις τάκους οριζοντίωσης, αλλά βοηθάνε και στο να μην χαλάνε τα λάστιχα των τροχών όταν είναι παρκαρισμένο για καιρό).
Ακόμη, φωτοβολταϊκά, inverter, δεύτερη δεξαμενή άσπρων, σχάρα για μηχανή – ποδήλατα (φοβερή πατέντα), φωτιστικά extra, ζυγαριά υγραερίου, ανεμιστήρες στο ψυγείο, κλπ, κλπ, που μου τα έδειχνε σιγά, σιγά και για κανένα τέταρτο ήμουν ¨παγωτό¨.
Όλο το σκεπτικό του είναι να μπορείς να βρίσκεσαι οπουδήποτε (μακριά από οργανωμένα) και να ανταπεξέλθεις χαλαρά. Καμία σχέση με τεμπέληδες, κάνουν διακοπές με camper από το 90! (με ιδιοκατασκευές και τέτοια), οπότε μιλάμε για άλλη κατηγορία παιχτών.
Μέσα σε τρεις ώρες έμαθα πράγματα που δεν έχω μάθει τα τελευταία δύο χρόνια μεταξύ των οποίων και το ότι για όλα τα προβλήματα με τα ψυγεία ευθύνονται τα υγραέριά μας (γίνεται χαμός με την κακή ποιότητα).
Είναι από τις καλές φάσεις της υπόθεσης (υπάρχουν και εκείνες που το camper είναι ευκαιρία να δείξουμε πόσο μεγάλη την έχουμε –την περιουσία-) και το φχαριστηθήκαμε περισσότερο και από το μπάνιο της προηγούμενης μέρας.
Να περνάτε καλά.